Naukowcy są zdumieni odkryciem, że Rzymianie 2000 lat temu używali starożytnego karabinu maszynowego do ataku na Pompeje



Naukowcy są zdumieni odkryciem, że Rzymianie ponad 2000 lat temu używali swego rodzaju „starożytnego karabinu maszynowego” do ataku na Pompeje. Włoscy naukowcy odkryli dowody na to, że podczas ataku na miasto w 89 r. p.n.e. – prawie dwa wieki przed jego zniszczeniem przez wybuch wulkanu – siły rzymskie użyły niszczycielskiej katapulty strzelającej seriami. Broń ta, znana jako polybolos, była urządzeniem opracowanym przez Greków, które było w stanie wystrzeliwać pociski zakończone metalowymi grotami w szybkiej serii.

Zespół pod kierownictwem Adriany Rossi i Silvii Bertacchi z Uniwersytetu Kampanii im. Luigiego Vanvitelliego oraz Veroniki Casadei z Uniwersytetu w Bolonii zidentyfikował tę broń jako prawdopodobną przyczynę charakterystycznych okrągłych kraterów w murach obronnych Pompejów.



Ich wyniki, opublikowane w czasopiśmie „Heritage”, były efektem pięcioletnich analiz inżynieryjnych. Badanie skupiało się na zniszczeniach północnych fortyfikacji miasta, które według naukowców „cudem przetrwały” odbudowę przeprowadzoną przez Rzymian, bombardowania podczas II wojny światowej oraz klęski żywiołowe. Rzymski generał Lucjusz Korneliusz Sulla dowodził oblężeniem i w ramach trwającej kilka miesięcy kampanii wziął na cel 12-metrowe mury Pompejów, aby opanować zbuntowane miasto. Korzystając z cyfrowych technik pomiarowych, zespół stworzył modele 3D uszkodzeń murów, które dokładnie odzwierciedlały ich rozmiar i kształt.

Następnie porównali te wzory ze znanym działaniem starożytnej artylerii. Dzięki inżynierii odwrotnej naukowcy doszli do wniosku, że tylko broń o dużej prędkości mogła spowodować te uszkodzenia, skutecznie sproszkowując kamień przy uderzeniu.

Cytat:„Artyleria użyta podczas ataku była przeznaczona przede wszystkim do walki z piechotą i celowała w obrońców rozmieszczonych wzdłuż wałów i między blankami, a nie w niszczenie samych fortyfikacji” – napisali naukowcy.

Wgłębienia w kształcie wachlarza, zachowane dzięki popiołom wulkanicznym z Wezuwiusza, od dawna stanowiły zagadkę dla historyków. Dodatkowe wskazówki dostarczyły żelazne groty strzał, które znaleziono w innych rzymskich lokalizacjach wojskowych i które odpowiadały specyfikacjom zidentyfikowanym w uszkodzeniach murów. Oblężenie stanowiło punkt zwrotny dla Pompejów. Sulla ostatecznie zmusił miasto do kapitulacji, odcinając linie zaopatrzenia i głodząc je.

Pompeje zostały następnie włączone do Imperium Rzymskiego i przeszły głębokie zmiany w systemie politycznym i prawnym. Wpływy rzymskie odcisnęły piętno na budynkach i domach miasta, a później stało się ono miejscem schronienia dla zamożnych elit. Ponieważ około jedna trzecia Pompejów nadal pozostaje pogrzebana pod materiałem wulkanicznym, naukowcy uważają, że możliwe są dalsze odkrycia dotyczące polibolosów. Armie rzymskie słynęły z wysoce zaawansowanej broni oblężniczej, która odegrała kluczową rolę w ekspansji imperium. Opracowana pierwotnie przez Greków i udoskonalona przez Rzymian balista była potężną bronią napędzaną skrętem, która wystrzeliwała bełty lub kamienie z najwyższą precyzją na odległość ponad 500 metrów, działając jak gigantyczna kusza.

---

Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl