Znany analityk, profesor Jiang Xueqin, ostrzega przed globalnym efektem domina



Jiang twierdzi, że świat jest ze sobą powiązany niczym kostki domina, a wojna w jednym regionie nieuchronnie wywoła załamanie w innych. Najbardziej newralgiczną „kostką domina” jest Cieśnina Ormuz. Jiang twierdzi, że obecny porządek świata upada, ponieważ opiera się na systemie wojskowym „pokazu siły”, zaprojektowanym na potrzeby zimnej wojny, który jest nieskuteczny w przypadku współczesnych wojen na wyczerpanie.

Renomowany analityk, profesor Jiang Xueqin, opublikował kompleksową prognozę globalnego załamania systemu, przewidującą jego rozwój krok po kroku. Ostrzega on, że świat osiągnął punkt, z którego nie ma już odwrotu, i opisuje, w jaki sposób określone napięcia regionalne doprowadzą do globalnej katastrofy do 2026 roku.

Iran i Cieśnina Ormuz: pierwszy element domina

Jiang wskazuje Iran jako epicentrum początkowego wstrząsu. Strategia Iranu, która zamiast bezpośredniego konfliktu zbrojnego ze Stanami Zjednoczonymi skupia się na globalnej infrastrukturze energetycznej i wodnej, wywołuje globalny wzrost cen. Wąskie gardło: zamknięcie lub przerwanie ruchu w Cieśninie Ormuz prowadzi do spadku ruchu statków o 75%. Ceny energii: cena ropy przekracza 110 dolarów za baryłkę, podczas gdy ceny gazu ziemnego w Europie rosną o 60%. „Kryzys cen żywności”: gwałtowny wzrost kosztów paliwa i nawozów prowadzi do globalnego kryzysu bezpieczeństwa żywnościowego i przenosi wojnę z pola bitwy na półki supermarketów.

Państwa Zatoki Perskiej (GCC): zagrożenie egzystencjalne

Jiang ostrzega państwa Rady Współpracy Zatoki Perskiej, że konflikt ten nie ma charakteru wyłącznie politycznego, ale jest kwestią przetrwania. Bezpieczeństwo wodne: Kraje takie jak Kuwejt (w 90% zależny od odsalania) i Arabia Saudyjska (w 70% zależna) stoją w obliczu bezpośredniego kryzysu wodnego, jeśli ich infrastruktura stanie się celem ataków dronów. Zarażenie gospodarcze: Aby sfinansować własną obronę i przetrwanie, kraje te mogą być zmuszone do likwidacji swoich ogromnych inwestycji na amerykańskich rynkach finansowych, co doprowadziłoby do załamania amerykańskiego rynku akcji, a nie tylko do niewielkiego spadku.

Chiny i Tajwan: zmiana strategiczna

Podczas gdy Bliski Wschód stoi w płomieniach, według Jianga Chiny obserwują wydarzenia i przygotowują się do ostatecznego kroku na Pacyfiku. Zależność energetyczna: Chiny czerpią 40% swojej energii z korytarza Zatoki Perskiej; każde zakłócenie zmusza Pekin do przyspieszenia swojej regionalnej dominacji. Krach na rynku półprzewodników: Konflikt lub blokada na Tajwanie sparaliżowałyby globalny łańcuch dostaw półprzewodników. Spowodowałoby to unieruchomienie nowoczesnych technologii i z dnia na dzień zmieniłoby równowagę sił na Pacyfiku.

Japonia, Korea Południowa i Indie: walka o zasoby

Według Jianga te duże azjatyckie gospodarki są najbardziej narażone na „efekt domina w Cieśninie Ormuz”. Szanse na przetrwanie: Japonia (75% dostaw energii zależy od korytarza) i Indie (60% zależności) w przypadku całkowitej blokady doświadczyłyby załamania gospodarczego w ciągu kilku miesięcy. Remilitaryzacja: Ponieważ kraje te stwierdzą, że amerykański „parasol bezpieczeństwa” jest zbyt słaby, będą zmuszone na nowo przeliczyć swoje szanse na przetrwanie, co doprowadzi do ogromnego wyścigu zbrojeń na Wschodzie.

Rosja i Europa: Cień nuklearny

Jiang podkreśla, że wojna na Ukrainie przerodziła się w niebezpieczny nuklearny impas. Doktryna eskalacji: Ostrzega przed rosyjską doktryną wojskową „eskalacja w celu deeskalacji”, w której taktyczna broń jądrowa stanowi przemyślaną opcję wymuszenia zawieszenia broni w przypadku niepowodzenia obrony konwencjonalnej. Milczenie dyplomatyczne: Jiang zwraca uwagę, że w 2026 r. dojdzie do „prawie całkowitej utraty komunikacji” między przeciwnikami nuklearnymi, co sprawi, że przypadkowa wymiana ciosów nuklearnych będzie bardziej prawdopodobna niż celowa.

USA rozważają ograniczoną misję lądową przeciwko irańskiej wyspie Kharg

Operacja mogłaby trwać do dwóch miesięcy i skupiać się na siłach specjalnych oraz oddziałach piechoty. Według anonimowego źródła Washington Post, urzędnicy amerykańscy przygotowują się do ewentualnej operacji lądowej w Iranie, która mogłaby być skierowana na wyspę Kharg, ważny punkt przeładunkowy dla irańskiego eksportu ropy.

Planowana operacja, która nie ma stanowić pełnej inwazji, potrwa prawdopodobnie do dwóch miesięcy i może obejmować skoordynowane ataki sił specjalnych oraz oddziałów piechoty. Jednym z jej celów byłoby zajęcie wyspy Kharg, z której Iran eksportuje 90 procent swojej ropy, a która dodatkowo daje Teheranowi możliwość zakłócania ruchu statków przez Cieśninę Ormuz.

„Trump jest marionetką Netanjahu” – mówi rzecznik Gwardii Rewolucyjnej

W oświadczeniu zarzuca się prezydentowi USA niestabilność, nieuczciwość oraz narażanie amerykańskich sił zbrojnych na niebezpieczeństwo. Iran ostrzega, że każda agresja zakończy się niepowodzeniem, ponieważ żołnierze amerykańscy narażają się na „poniżające uwięzienie” i działania odwetowe.

Rzecznik centralnego dowództwa Khatam al-Anbiya, Ebrahim Zolfaghari, ostro skrytykował prezydenta USA Trumpa za jego powtarzające się groźby operacji lądowych i ewentualnej okupacji wysp w Zatoce Perskiej. W oświadczeniu rzecznik zarzucił prezydentowi USA, że ze względu na swoją „przeszłość w sprawie Epsteina oraz presję ze strony organizacji terrorystycznej Mossad” jest: 

Cytat:„Marionetką premiera reżimu syjonistycznego w wojnie i agresji przeciwko Iranowi”.

Nazwał go również „najbardziej kłamliwym prezydentem świata”, pozbawionym „jakiejkolwiek stabilności intelektualnej i dyskursywnej”.

„Jasność zamiast strachu”

Profesor Jiang dochodzi do wniosku, że „ta historia nie została jeszcze napisana”. Twierdzi, że dla obywatela najniebezpieczniejsze jest założenie, że osoby odpowiedzialne mają jakiś plan. Wzywa opinię publiczną do bacznego obserwowania Cieśniny Ormuz i Tajwanu, ponieważ są to kluczowe wskaźniki tego, czy upadnie ostatni kamień domina.

Wyjaśnię wam, dlaczego Trump zaatakował Iran, bo nie ma to nic wspólnego z tym, co wam się mówi. Nie chodzi o broń jądrową, nie chodzi o pomoc dla narodu irańskiego, nie chodzi o spełnienie życzeń Izraela. Chodzi o Chiny. Chiny importują 45–57% swojej ropy przez Cieśninę Ormuz. Iran mógłby całkowicie zablokować tę cieśninę. Iran sprzymierzony ze Stanami Zjednoczonymi oznacza, że Waszyngton ma kontrolę nad dostawami energii do Chin.

Połączcie fakty!

USA i Chiny od ponad roku toczą wojnę handlową. Chiny właśnie zagroziły wprowadzeniem kontroli eksportu metali ziem rzadkich – a przetwarzają 85–90% światowej produkcji. Oznacza to, że niemiecki producent, który wykorzystuje chińskie metale ziem rzadkich do produkcji chipów dla amerykańskich firm, potrzebuje chińskiego zezwolenia na eksport. Tak duży wpływ ma obecnie Pekin na Waszyngton. 

• Cieśnina Ormuz – wąskie gardło dla ropy
  
• Kanał Panamski – Trump chce wyrzucić Chiny
  
• Wenezuela – rezerwy energetyczne
  
• Grenlandia – topniejące arktyczne szlaki żeglugowe do Chin
  

Cztery wąskie gardła… jedna strategia… Każde z nich ogranicza dostęp Chin do energii. Wyścig zbrojeń w dziedzinie sztucznej inteligencji to najważniejsza rywalizacja strategiczna na świecie. A sztuczna inteligencja potrzebuje energii. Kto kontroluje dostęp do energii, ten wygrywa. Według doniesień Iran był bliski zawarcia umowy dotyczącej chińskich naddźwiękowych pocisków manewrujących przeciw okrętom. Ułatwiłoby to Teheranowi zagrażanie statkom i atakowanie amerykańskich okrętów wojennych. To przyspieszyło cały rozwój sytuacji. Nie doświadczają Państwo wojny z terroryzmem… Doświadczają Państwo największej energetycznej partii szachów w historii współczesnej.

---

Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl