NASA bada wielką dziurę na Księżycu, która może ujawnić „podziemne tajemnice”



NASA przygotowuje się do zbadania charakterystycznej dziury na powierzchni Księżyca, którą naukowcy uważają za ogromny podziemny system jaskiń powstały w wyniku dawnej aktywności wulkanicznej. Formacja znana jako Marius-Hügelgrube wygląda jak ciemny, okrągły otwór w księżycowym krajobrazie i ma do 45 metrów głębokości oraz do 90 metrów szerokości. Naukowcy przypuszczają, że jest to „okno w dachu” – zawalony strop jaskini lawowej, która powstała miliardy lat temu, gdy stopiona skała płynęła pod powierzchnią, a następnie spłynęła, tworząc pusty w środku tunel.

Do tej pory jamę tę badano wyłącznie z orbity. W ramach nowo wybranej misji „Geophysical Instruments for Marius Lunar pit Investigation” (GIMLI) na powierzchnię Księżyca zostaną wysłane instrumenty służące do dokładniejszych badań. Naukowcy z Planetary Science Institute planują wyposażyć łazik księżycowy w radar gruntowy, sondy sejsmiczne, grawimetr do pomiaru niewielkich zmian pola grawitacyjnego oraz kamery, które będą rejestrować odsłonięte ściany krateru.

Cytat:„Potwierdzenie istnienia znaczącego tunelu lawowego dałoby nam wgląd w mechanizmy wulkanizmu na Księżycu” – powiedział w oświadczeniu Gareth Morgan, główny naukowiec w Planetary Science Institute i zastępca głównego badacza programu GIMLI.

Większość instrumentów zostanie wyprodukowana przez firmę Honeybee Robotics. Projekt jest finansowany w ramach programu NASA „Ładunki i badania naukowe na powierzchni Księżyca”, a sonda kosmiczna zostanie dostarczona w ramach inicjatywy NASA „Komercjalne usługi ładunków księżycowych”. Okolica Wzgórz Mariusa nosi wyraźne ślady dawnej aktywności wulkanicznej, w tym warstwowy regolit i zastygłe strumienie lawy. Badanie tych odsłoniętych warstw może pomóc w odtworzeniu, w jaki sposób stopiony materiał przemieszczał się niegdyś po powierzchni Księżyca. Oprócz wartości naukowej potencjalna podziemna przestrzeń wzbudziła zainteresowanie również jako potencjalne schronienie dla przyszłych astronautów. Ponieważ powierzchnia Księżyca praktycznie nie posiada atmosfery, jest ona nieustannie narażona na promieniowanie słoneczne i kosmiczne.

Nienaruszona jaskinia lawowa mogłaby zapewnić naturalną ochronę przed tym promieniowaniem, a jednocześnie zagwarantować bardziej stabilne temperatury niż ekstremalne wahania temperatur na powierzchni – czynniki, które miałyby decydujące znaczenie dla trwałej obecności człowieka na Księżycu.

---

Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl