<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[Strefa44 - Astronomia]]></title>
		<link>https://strefa44.com.pl/</link>
		<description><![CDATA[Strefa44 - https://strefa44.com.pl]]></description>
		<pubDate>Tue, 10 Nov 2026 22:20:06 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[NASA bada wielką dziurę na Księżycu, która może ujawnić „podziemne tajemnice”]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1483</link>
			<pubDate>Fri, 16 Oct 2026 08:24:32 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1483</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">NASA bada wielką dziurę na Księżycu, która może ujawnić „podziemne tajemnice”</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/p620YWWB" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/BHLz0445/Screenshot-2026-10-16-at-10-23-45-m.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-10-16-at-10-23-45-m.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
NASA przygotowuje się do zbadania charakterystycznej dziury na powierzchni Księżyca, którą naukowcy uważają za ogromny podziemny system jaskiń powstały w wyniku dawnej aktywności wulkanicznej. Formacja znana jako Marius-Hügelgrube wygląda jak ciemny, okrągły otwór w księżycowym krajobrazie i ma do 45 metrów głębokości oraz do 90 metrów szerokości. Naukowcy przypuszczają, że jest to „okno w dachu” – zawalony strop jaskini lawowej, która powstała miliardy lat temu, gdy stopiona skała płynęła pod powierzchnią, a następnie spłynęła, tworząc pusty w środku tunel.<br />
<br />
Do tej pory jamę tę badano wyłącznie z orbity. W ramach nowo wybranej misji „Geophysical Instruments for Marius Lunar pit Investigation” (GIMLI) na powierzchnię Księżyca zostaną wysłane instrumenty służące do dokładniejszych badań. Naukowcy z Planetary Science Institute planują wyposażyć łazik księżycowy w radar gruntowy, sondy sejsmiczne, grawimetr do pomiaru niewielkich zmian pola grawitacyjnego oraz kamery, które będą rejestrować odsłonięte ściany krateru.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Potwierdzenie istnienia znaczącego tunelu lawowego dałoby nam wgląd w mechanizmy wulkanizmu na Księżycu” – powiedział w oświadczeniu Gareth Morgan, główny naukowiec w Planetary Science Institute i zastępca głównego badacza programu GIMLI.</blockquote>
<br />
Większość instrumentów zostanie wyprodukowana przez firmę Honeybee Robotics. Projekt jest finansowany w ramach programu NASA „Ładunki i badania naukowe na powierzchni Księżyca”, a sonda kosmiczna zostanie dostarczona w ramach inicjatywy NASA „Komercjalne usługi ładunków księżycowych”. Okolica Wzgórz Mariusa nosi wyraźne ślady dawnej aktywności wulkanicznej, w tym warstwowy regolit i zastygłe strumienie lawy. Badanie tych odsłoniętych warstw może pomóc w odtworzeniu, w jaki sposób stopiony materiał przemieszczał się niegdyś po powierzchni Księżyca. Oprócz wartości naukowej potencjalna podziemna przestrzeń wzbudziła zainteresowanie również jako potencjalne schronienie dla przyszłych astronautów. Ponieważ powierzchnia Księżyca praktycznie nie posiada atmosfery, jest ona nieustannie narażona na promieniowanie słoneczne i kosmiczne.<br />
<br />
Nienaruszona jaskinia lawowa mogłaby zapewnić naturalną ochronę przed tym promieniowaniem, a jednocześnie zagwarantować bardziej stabilne temperatury niż ekstremalne wahania temperatur na powierzchni – czynniki, które miałyby decydujące znaczenie dla trwałej obecności człowieka na Księżycu.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">NASA bada wielką dziurę na Księżycu, która może ujawnić „podziemne tajemnice”</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/p620YWWB" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/BHLz0445/Screenshot-2026-10-16-at-10-23-45-m.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-10-16-at-10-23-45-m.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
NASA przygotowuje się do zbadania charakterystycznej dziury na powierzchni Księżyca, którą naukowcy uważają za ogromny podziemny system jaskiń powstały w wyniku dawnej aktywności wulkanicznej. Formacja znana jako Marius-Hügelgrube wygląda jak ciemny, okrągły otwór w księżycowym krajobrazie i ma do 45 metrów głębokości oraz do 90 metrów szerokości. Naukowcy przypuszczają, że jest to „okno w dachu” – zawalony strop jaskini lawowej, która powstała miliardy lat temu, gdy stopiona skała płynęła pod powierzchnią, a następnie spłynęła, tworząc pusty w środku tunel.<br />
<br />
Do tej pory jamę tę badano wyłącznie z orbity. W ramach nowo wybranej misji „Geophysical Instruments for Marius Lunar pit Investigation” (GIMLI) na powierzchnię Księżyca zostaną wysłane instrumenty służące do dokładniejszych badań. Naukowcy z Planetary Science Institute planują wyposażyć łazik księżycowy w radar gruntowy, sondy sejsmiczne, grawimetr do pomiaru niewielkich zmian pola grawitacyjnego oraz kamery, które będą rejestrować odsłonięte ściany krateru.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Potwierdzenie istnienia znaczącego tunelu lawowego dałoby nam wgląd w mechanizmy wulkanizmu na Księżycu” – powiedział w oświadczeniu Gareth Morgan, główny naukowiec w Planetary Science Institute i zastępca głównego badacza programu GIMLI.</blockquote>
<br />
Większość instrumentów zostanie wyprodukowana przez firmę Honeybee Robotics. Projekt jest finansowany w ramach programu NASA „Ładunki i badania naukowe na powierzchni Księżyca”, a sonda kosmiczna zostanie dostarczona w ramach inicjatywy NASA „Komercjalne usługi ładunków księżycowych”. Okolica Wzgórz Mariusa nosi wyraźne ślady dawnej aktywności wulkanicznej, w tym warstwowy regolit i zastygłe strumienie lawy. Badanie tych odsłoniętych warstw może pomóc w odtworzeniu, w jaki sposób stopiony materiał przemieszczał się niegdyś po powierzchni Księżyca. Oprócz wartości naukowej potencjalna podziemna przestrzeń wzbudziła zainteresowanie również jako potencjalne schronienie dla przyszłych astronautów. Ponieważ powierzchnia Księżyca praktycznie nie posiada atmosfery, jest ona nieustannie narażona na promieniowanie słoneczne i kosmiczne.<br />
<br />
Nienaruszona jaskinia lawowa mogłaby zapewnić naturalną ochronę przed tym promieniowaniem, a jednocześnie zagwarantować bardziej stabilne temperatury niż ekstremalne wahania temperatur na powierzchni – czynniki, które miałyby decydujące znaczenie dla trwałej obecności człowieka na Księżycu.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Wybuch słoneczny klasy M – wyrzut masy koronalnej skierowany w stronę Ziemi]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1474</link>
			<pubDate>Wed, 07 Oct 2026 06:52:19 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1474</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Wybuch słoneczny klasy M – wyrzut masy koronalnej skierowany w stronę Ziemi</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/twn0JGMN" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/mrdncjCY/Screenshot-2026-1m.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-1m.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
O godz. 06:09 UTC (6 października) w pobliżu aktywnego obszaru 4549, niedaleko centralnej części tarczy słonecznej, zaobserwowano długotrwały wybuch klasy M o maksymalnej intensywności promieniowania rentgenowskiego na poziomie M1,4. Zjawisko to wiąże się z emisją radiową typu II o szacowanej prędkości 947 km/s. Widoczne jest zaciemnienie korony oraz wyrzut masy koronalnej z potencjalną składową skierowaną w stronę Ziemi.<br />
<br />
W regionie tym o godz. 08:05 UTC wystąpiła również kolejna erupcja o sile M1,9. Aktywny region 4549 nadal się rozwija i wykazuje konfigurację pola magnetycznego typu beta-gamma-delta. Zgodnie z najnowszą aktualizacją NOAA/SWPC istnieje 40-procentowe prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnych rozbłysków klasy M oraz mniejsze, wynoszące 5%, prawdopodobieństwo wystąpienia silnego rozbłysku rentgenowskiego.<br />
<br />
Ostrzeżenie o umiarkowanej burzy słonecznej (G2): Przeanalizowano wyrzut masy koronalnej związany z długotrwałym rozbłyskiem o sile M1,4, który miał miejsce we wtorek rano w okolicy regionu aktywności 4549. Przelot obok Ziemi spodziewany jest do 9 października. Od piątku obowiązuje ostrzeżenie o umiarkowanej burzy słonecznej na poziomie G2. W weekend możliwe jest zaobserwowanie zorzy polarnej.<br />
<br />
<a href="https://ibb.co/202JBSs5" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/MyTdLfG9/Screenshot-2026-10-07-at-08-51-33-com.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-10-07-at-08-51-33-com.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Wybuch słoneczny klasy M – wyrzut masy koronalnej skierowany w stronę Ziemi</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/twn0JGMN" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/mrdncjCY/Screenshot-2026-1m.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-1m.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
O godz. 06:09 UTC (6 października) w pobliżu aktywnego obszaru 4549, niedaleko centralnej części tarczy słonecznej, zaobserwowano długotrwały wybuch klasy M o maksymalnej intensywności promieniowania rentgenowskiego na poziomie M1,4. Zjawisko to wiąże się z emisją radiową typu II o szacowanej prędkości 947 km/s. Widoczne jest zaciemnienie korony oraz wyrzut masy koronalnej z potencjalną składową skierowaną w stronę Ziemi.<br />
<br />
W regionie tym o godz. 08:05 UTC wystąpiła również kolejna erupcja o sile M1,9. Aktywny region 4549 nadal się rozwija i wykazuje konfigurację pola magnetycznego typu beta-gamma-delta. Zgodnie z najnowszą aktualizacją NOAA/SWPC istnieje 40-procentowe prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnych rozbłysków klasy M oraz mniejsze, wynoszące 5%, prawdopodobieństwo wystąpienia silnego rozbłysku rentgenowskiego.<br />
<br />
Ostrzeżenie o umiarkowanej burzy słonecznej (G2): Przeanalizowano wyrzut masy koronalnej związany z długotrwałym rozbłyskiem o sile M1,4, który miał miejsce we wtorek rano w okolicy regionu aktywności 4549. Przelot obok Ziemi spodziewany jest do 9 października. Od piątku obowiązuje ostrzeżenie o umiarkowanej burzy słonecznej na poziomie G2. W weekend możliwe jest zaobserwowanie zorzy polarnej.<br />
<br />
<a href="https://ibb.co/202JBSs5" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/MyTdLfG9/Screenshot-2026-10-07-at-08-51-33-com.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-10-07-at-08-51-33-com.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[12 sierpnia będziemy świadkami całkowitego zaćmienia Słońca]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1402</link>
			<pubDate>Fri, 31 Jul 2026 10:03:53 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1402</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">12 sierpnia będziemy świadkami całkowitego zaćmienia Słońca, rzadkiego zjawiska z udziałem sześciu planet oraz kulminacji deszczu meteorów Perseidów</span></span></span><br />
<br />
<br />
<a href="https://ibb.co/6JDGzp4b" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/k6qzjrh0/Screenshot-2026-07-31-at-12-04-09-vda-TV.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-07-31-at-12-04-09-vda-TV.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Nieczęsto zdarza się, byśmy mogli obserwować trzy tak znaczące zjawiska astronomiczne tego samego dnia. 12 sierpnia jeszcze przed wschodem słońca będzie można zobaczyć aż sześć planet: Merkury, Mars, Jowisz, Uran, Saturn i Neptun pojawią się na porannym niebie. Jedynie Wenus nie będzie widoczna. Następnie będzie można podziwiać spektakularne całkowite zaćmienie Słońca, które będzie widoczne na znacznej części półkuli północnej. Po zachodzie słońca, w szczytowym momencie deszczu meteorów Perseidów, niebo rozbłyśnie morzem spadających gwiazd. Będzie to z pewnością jeden z najbardziej niezapomnianych dni dla astronomów od dawna.<br />
<br />
Zazwyczaj dość rzadko zdarza się obserwować paradę planet, podczas której na nocnym niebie widocznych jest sześć różnych planet. Niezwykle rzadko zdarza się, by taka parada planet miała miejsce w dniu całkowitego zaćmienia Słońca.<br />
<br />
Ale właśnie to będziemy mogli zobaczyć <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://starwalk.space/en/news/planetary-alignment-august-12-2026" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">12 sierpnia</a></span>…<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Około 12 sierpnia 2026 roku sześć planet – Jowisz, Merkury, Mars, Uran, Saturn i Neptun – będzie widocznych na porannym niebie przed wschodem Słońca. Nie oznacza to jednak, że wszystkie sześć będzie dobrze widocznych gołym okiem. Najłatwiej będzie zaobserwować Marsa i Saturna; Merkury znajduje się nisko, ale przy czystym horyzoncie jest dostrzegalny; Jowisz znajduje się jeszcze niżej niż Merkury; do obserwacji Urana potrzebna będzie lornetka, a do Neptuna – teleskop.</span></blockquote>
<br />
Będzie to naprawdę niezwykły widok. Później, 12 sierpnia, znaczna część półkuli północnej będzie miała okazję obserwować <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://science.nasa.gov/eclipses/future-eclipses/total-solar-eclipse-on-august-12-2026/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">całkowite zaćmienie Słońca</a></span>…<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">12 sierpnia 2026 r. całkowite zaćmienie Słońca przejdzie nad Grenlandią, Islandią, północną Rosją, Oceanem Atlantyckim, Hiszpanią i niewielką częścią Portugalii. W wielu innych miejscach na półkuli północnej tego dnia będzie można zaobserwować częściowe zaćmienie Słońca, w tym w częściach północnych stanów USA (od Alaski po Karolinę Północną), w większości Kanady, w znacznej części Europy oraz w północno-zachodniej Afryce.</span></blockquote>
<br />
Dla wielu osób wzdłuż zachodniej części pasa zaćmienia (na kontynencie europejskim i w Afryce) słońce zajdzie, gdy będzie jeszcze częściowo zaćmione, co stworzy okazję do obserwacji zaćmienia o zachodzie słońca. W Stanach Zjednoczonych, nie doświadczymy całkowitego zaćmienia Słońca. Częściowe zaćmienie Słońca będzie jednak widoczne na ogromnym obszarze kraju, rozciągającym się od <a href="https://starlust.org/total-solar-eclipse-2026-city-wise-timings-to-watch-the-rare-august-12-event-in-us-and-europe/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">Alaski po Karolinę Północną</span></a>…<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Miłośnicy astronomii powinni zapisać tę datę w kalendarzu, ponieważ w przyszłym miesiącu czeka nas rzadkie całkowite zaćmienie Słońca. 12 sierpnia dziesiątki miast w USA, Kanadzie, Europie i Afryce będą świadkami przynajmniej częściowego zaćmienia Słońca – drugiego zaćmienia w 2026 roku. W Stanach Zjednoczonych obszar, na którym widoczne będzie częściowe zaćmienie, rozciąga się od Alaski po Karolinę Północną, podczas gdy niektóre hiszpańskie miasta w Europie oferują najlepsze warunki do obserwacji całkowitego zaćmienia Słońca.</span></blockquote>
<br />
Będzie to pierwsze całkowite zaćmienie Słońca na kontynencie europejskim od 1999 roku. Będzie to również pierwsze całkowite zaćmienie Słońca w Hiszpanii od 1905 roku. Jest to zatem rzeczywiście bardzo rzadkie zjawisko. Trasa całkowitego zaćmienia Słońca rozpoczyna się w północnej Rosji, a następnie przebiega przez <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.earth.com/news/august-12-brings-a-total-solar-eclipse-and-the-best-perseids-in-years/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">część Hiszpanii i Portugalii</a></span> …<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Trasa całkowitego zaćmienia Słońca zaczyna się na dalekiej północy Syberii, w pobliżu bieguna północnego, a następnie biegnie na południe przez Arktykę i północny Atlantyk. Trasa przecina zachodnią Islandię, w tym Reykjavík, zanim dotrze do północnej Hiszpanii – przy czym niewielka część Portugalii znajduje się w obrębie pasa zaćmienia. Księżyc minie punkt najbliższy Ziemi zaledwie dzień wcześniej, dzięki czemu jego tarcza będzie wystarczająco duża, by całkowicie zasłonić Słońce, zamiast pozostawić po sobie pierścień światła.</span></blockquote>
<br />
Jeśli mieszkają Państwo w regionie, w którym będzie można zaobserwować przynajmniej częściowe zaćmienie Słońca, radziłbym spróbować je obejrzeć. Nie jest to coś, czego można doświadczyć osobiście zbyt często.<br />
<br />
Całkowite zaćmienia Słońca są możliwe wyłącznie dzięki <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.forbes.com/sites/jamiecartereurope/2026/07/10/why-americans-cannot-ignore-augusts-total-solar-eclipse/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">naprawdę niesamowitemu</a></span> astronomicznemu „zbiegowi okoliczności”…<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Całkowite zaćmienie Słońca jest możliwe tylko dlatego, że Słońce jest około 400 razy większe od Księżyca, ale też znajduje się około 400 razy dalej, przez co na niebie wydają się one tej samej wielkości. Zaćmienia Słońca i Księżyca powstają, ponieważ orbita Księżyca jest nachylona o około pięć stopni względem orbity Ziemi. W większości miesięcy Księżyc, widziany z naszego punktu widzenia, znajduje się powyżej lub poniżej Słońca. Tylko wtedy, gdy Księżyc w nowiu przecina jeden ze swoich węzłów orbity, może nastąpić zaćmienie Słońca.</span></blockquote>
<br />
Gdy tylko 12 sierpnia Słońce zajdzie, osiągniemy szczyt <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.earth.com/news/august-12-brings-a-total-solar-eclipse-and-the-best-perseids-in-years/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">roju meteorów Perseidów</a></span> …<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">W tym roku Perseidy trwają od 17 lipca do 24 sierpnia, a ich szczyt przypada na noc z 12 na 13 sierpnia. Ziemia przecina strumień szczątków wyrzuconych przez kometę 109P/Swift-Tuttle, a tej nocy zbliżamy się najbardziej do gęstego jądra tego strumienia. Swift-Tuttle to gigantyczna kometa. Jej jądro ma średnicę około 26 kilometrów, czyli jest mniej więcej dwa razy większe od asteroidy, którą wiąże się z wyginięciem dinozaurów.</span></blockquote>
<br />
Jeśli lubicie obserwować spadające gwiazdy, będzie to wyjątkowa noc.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">12 sierpnia będziemy świadkami całkowitego zaćmienia Słońca, rzadkiego zjawiska z udziałem sześciu planet oraz kulminacji deszczu meteorów Perseidów</span></span></span><br />
<br />
<br />
<a href="https://ibb.co/6JDGzp4b" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/k6qzjrh0/Screenshot-2026-07-31-at-12-04-09-vda-TV.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-07-31-at-12-04-09-vda-TV.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Nieczęsto zdarza się, byśmy mogli obserwować trzy tak znaczące zjawiska astronomiczne tego samego dnia. 12 sierpnia jeszcze przed wschodem słońca będzie można zobaczyć aż sześć planet: Merkury, Mars, Jowisz, Uran, Saturn i Neptun pojawią się na porannym niebie. Jedynie Wenus nie będzie widoczna. Następnie będzie można podziwiać spektakularne całkowite zaćmienie Słońca, które będzie widoczne na znacznej części półkuli północnej. Po zachodzie słońca, w szczytowym momencie deszczu meteorów Perseidów, niebo rozbłyśnie morzem spadających gwiazd. Będzie to z pewnością jeden z najbardziej niezapomnianych dni dla astronomów od dawna.<br />
<br />
Zazwyczaj dość rzadko zdarza się obserwować paradę planet, podczas której na nocnym niebie widocznych jest sześć różnych planet. Niezwykle rzadko zdarza się, by taka parada planet miała miejsce w dniu całkowitego zaćmienia Słońca.<br />
<br />
Ale właśnie to będziemy mogli zobaczyć <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://starwalk.space/en/news/planetary-alignment-august-12-2026" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">12 sierpnia</a></span>…<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Około 12 sierpnia 2026 roku sześć planet – Jowisz, Merkury, Mars, Uran, Saturn i Neptun – będzie widocznych na porannym niebie przed wschodem Słońca. Nie oznacza to jednak, że wszystkie sześć będzie dobrze widocznych gołym okiem. Najłatwiej będzie zaobserwować Marsa i Saturna; Merkury znajduje się nisko, ale przy czystym horyzoncie jest dostrzegalny; Jowisz znajduje się jeszcze niżej niż Merkury; do obserwacji Urana potrzebna będzie lornetka, a do Neptuna – teleskop.</span></blockquote>
<br />
Będzie to naprawdę niezwykły widok. Później, 12 sierpnia, znaczna część półkuli północnej będzie miała okazję obserwować <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://science.nasa.gov/eclipses/future-eclipses/total-solar-eclipse-on-august-12-2026/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">całkowite zaćmienie Słońca</a></span>…<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">12 sierpnia 2026 r. całkowite zaćmienie Słońca przejdzie nad Grenlandią, Islandią, północną Rosją, Oceanem Atlantyckim, Hiszpanią i niewielką częścią Portugalii. W wielu innych miejscach na półkuli północnej tego dnia będzie można zaobserwować częściowe zaćmienie Słońca, w tym w częściach północnych stanów USA (od Alaski po Karolinę Północną), w większości Kanady, w znacznej części Europy oraz w północno-zachodniej Afryce.</span></blockquote>
<br />
Dla wielu osób wzdłuż zachodniej części pasa zaćmienia (na kontynencie europejskim i w Afryce) słońce zajdzie, gdy będzie jeszcze częściowo zaćmione, co stworzy okazję do obserwacji zaćmienia o zachodzie słońca. W Stanach Zjednoczonych, nie doświadczymy całkowitego zaćmienia Słońca. Częściowe zaćmienie Słońca będzie jednak widoczne na ogromnym obszarze kraju, rozciągającym się od <a href="https://starlust.org/total-solar-eclipse-2026-city-wise-timings-to-watch-the-rare-august-12-event-in-us-and-europe/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">Alaski po Karolinę Północną</span></a>…<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Miłośnicy astronomii powinni zapisać tę datę w kalendarzu, ponieważ w przyszłym miesiącu czeka nas rzadkie całkowite zaćmienie Słońca. 12 sierpnia dziesiątki miast w USA, Kanadzie, Europie i Afryce będą świadkami przynajmniej częściowego zaćmienia Słońca – drugiego zaćmienia w 2026 roku. W Stanach Zjednoczonych obszar, na którym widoczne będzie częściowe zaćmienie, rozciąga się od Alaski po Karolinę Północną, podczas gdy niektóre hiszpańskie miasta w Europie oferują najlepsze warunki do obserwacji całkowitego zaćmienia Słońca.</span></blockquote>
<br />
Będzie to pierwsze całkowite zaćmienie Słońca na kontynencie europejskim od 1999 roku. Będzie to również pierwsze całkowite zaćmienie Słońca w Hiszpanii od 1905 roku. Jest to zatem rzeczywiście bardzo rzadkie zjawisko. Trasa całkowitego zaćmienia Słońca rozpoczyna się w północnej Rosji, a następnie przebiega przez <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.earth.com/news/august-12-brings-a-total-solar-eclipse-and-the-best-perseids-in-years/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">część Hiszpanii i Portugalii</a></span> …<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Trasa całkowitego zaćmienia Słońca zaczyna się na dalekiej północy Syberii, w pobliżu bieguna północnego, a następnie biegnie na południe przez Arktykę i północny Atlantyk. Trasa przecina zachodnią Islandię, w tym Reykjavík, zanim dotrze do północnej Hiszpanii – przy czym niewielka część Portugalii znajduje się w obrębie pasa zaćmienia. Księżyc minie punkt najbliższy Ziemi zaledwie dzień wcześniej, dzięki czemu jego tarcza będzie wystarczająco duża, by całkowicie zasłonić Słońce, zamiast pozostawić po sobie pierścień światła.</span></blockquote>
<br />
Jeśli mieszkają Państwo w regionie, w którym będzie można zaobserwować przynajmniej częściowe zaćmienie Słońca, radziłbym spróbować je obejrzeć. Nie jest to coś, czego można doświadczyć osobiście zbyt często.<br />
<br />
Całkowite zaćmienia Słońca są możliwe wyłącznie dzięki <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.forbes.com/sites/jamiecartereurope/2026/07/10/why-americans-cannot-ignore-augusts-total-solar-eclipse/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">naprawdę niesamowitemu</a></span> astronomicznemu „zbiegowi okoliczności”…<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Całkowite zaćmienie Słońca jest możliwe tylko dlatego, że Słońce jest około 400 razy większe od Księżyca, ale też znajduje się około 400 razy dalej, przez co na niebie wydają się one tej samej wielkości. Zaćmienia Słońca i Księżyca powstają, ponieważ orbita Księżyca jest nachylona o około pięć stopni względem orbity Ziemi. W większości miesięcy Księżyc, widziany z naszego punktu widzenia, znajduje się powyżej lub poniżej Słońca. Tylko wtedy, gdy Księżyc w nowiu przecina jeden ze swoich węzłów orbity, może nastąpić zaćmienie Słońca.</span></blockquote>
<br />
Gdy tylko 12 sierpnia Słońce zajdzie, osiągniemy szczyt <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.earth.com/news/august-12-brings-a-total-solar-eclipse-and-the-best-perseids-in-years/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">roju meteorów Perseidów</a></span> …<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">W tym roku Perseidy trwają od 17 lipca do 24 sierpnia, a ich szczyt przypada na noc z 12 na 13 sierpnia. Ziemia przecina strumień szczątków wyrzuconych przez kometę 109P/Swift-Tuttle, a tej nocy zbliżamy się najbardziej do gęstego jądra tego strumienia. Swift-Tuttle to gigantyczna kometa. Jej jądro ma średnicę około 26 kilometrów, czyli jest mniej więcej dwa razy większe od asteroidy, którą wiąże się z wyginięciem dinozaurów.</span></blockquote>
<br />
Jeśli lubicie obserwować spadające gwiazdy, będzie to wyjątkowa noc.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Naukowiec NASA zajmujący się badaniem komet i asteroid został zamordowany]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1208</link>
			<pubDate>Wed, 25 Feb 2026 09:54:03 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1208</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Naukowiec NASA zajmujący się badaniem komet i asteroid został zamordowany</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/99fdTJjG" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/LzqstMfv/Screenshot-2026-02-25-at-10-52-50-NASa-TV.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-02-25-at-10-52-50-NASa-TV.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Astrofizyk z Caltech i główny naukowiec NASA zajmujący się teleskopami kosmicznymi Hubble'a i Spitzera został zastrzelony w swoim domu w Kalifornii. W chwili śmierci Carl Grillmair prowadził badania nad kometami i asteroidami, które stanowią zagrożenie dla Ziemi. Przypomnijmy, że miało to miejsce tego samego dnia, w którym Trump nakazał Pentagonowi ujawnienie wszystkich rządowych akt dotyczących życia pozaziemskiego. Oto cała historia:<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Renomowany naukowiec badający odległe planety został śmiertelnie postrzelony w swoim domu pod Los Angeles</span><br />
<br />
Władze podejrzewają, że Carl Grillmair został zastrzelony przez mężczyznę aresztowanego za kradzież samochodu; przyjaciele opłakują go jako „niezastąpionego”. Carl Grillmair, lat 67, zmarł w Llano, nieposiadającej statusu gminy miejscowości w Antelope Valley, na skutek rany postrzałowej klatki piersiowej, jak poinformowało biuro koronera hrabstwa Los Angeles. Policja hrabstwa ogłosiła aresztowanie podejrzanego o zabójstwo Grillmaira; jest nim 29-letni Freddy Snyder. Snyder jest oskarżony o morderstwo w związku ze śmiercią Grillmaira, a także o kradzież samochodu i włamanie w innych sprawach.<br />
<br />
Los Angeles Times zacytowało rzecznika Caltech, który potwierdził, że Grillmair był zatrudniony jako naukowiec na uniwersytecie. Prowadził badania w Centrum Przetwarzania i Analizy Podczerwieni Caltech, partnera amerykańskiej agencji kosmicznej NASA, National Science Foundation i naukowców z całego świata, w ramach badań nad wszechświatem. W swoim CV Grillmair wymienił ponad czterdzieści lat doświadczenia w swojej dziedzinie, w tym setki publikacji, artykułów i streszczeń, a także medal NASA za wybitne osiągnięcia naukowe. „Jest niezastąpiony” – powiedział Sergio Fajardo-Acosta, który przez 26 lat współpracował z Grillmairem w Caltech, w wywiadzie udzielonym w piątek. „Będę za nim bardzo tęsknił osobiście, a także jako kolega”. Władze oficjalnie poinformowały, że lokalni funkcjonariusze policji wkrótce po godz. 6 rano w poniedziałek zareagowali na zgłoszenie alarmowe dotyczące ataku z użyciem broni śmiertelnej w domu Grillmaira.<br />
<br />
Powiedzieli, że funkcjonariusze znaleźli Grillmaira na jego werandzie; został postrzelony jeden raz. Ratownicy medyczni stwierdzili zgon na miejscu zdarzenia. W trakcie śledztwa w sprawie zabójstwa Grillmaira policjanci zatrzymali Snydera w związku z kradzieżą samochodu, do której doszło w pobliżu. Zgodnie z dokumentami sądowymi, do których dotarł Guardian, Snyder został następnie oskarżony o zabójstwo Grillmaira, kradzież samochodu oraz włamanie zgłoszone 28 grudnia. Początkowo nie było jasne, czy Grillmair znał Snydera.<br />
<br />
Fajardo-Acosta powiedział, że Grillmair wniósł istotny wkład w zrozumienie Drogi Mlecznej, galaktyki Ziemi, poszerzając wiedzę na temat jej zderzeń i fuzji z innymi galaktykami w odległej przeszłości. Jego zdaniem najbardziej znaczącym osiągnięciem Grillmaira było odkrycie śladów wody na odległej planecie krążącej wokół gwiazdy innej niż Słońce. Woda jest oczywiście wyraźnym znakiem życia – a przynajmniej warunków sprzyjających życiu. Poszukiwanie oznak życia na innej planecie było „sprawą całej ludzkości” w ciągu historii, powiedział Fajardo-Acosta.<br />
<br />
„To coś wielkiego” – dodał; odkrycie to przyniosło jego przyjacielowi w 2011 roku medal NASA za wybitne osiągnięcia naukowe. Fajardo-Acosta powiedział, że Grillmair spędzał wolny czas na lotach nad pustynią i majsterkowaniu. Był znany z tego, że podczas spotkań z przyjaciółmi opowiadał fascynujące anegdoty ze swojego życia. Grillmair cieszył się swoim domem w odosobnionej dolinie Antelope Valley w południowej Kalifornii, głównie dlatego, że mógł tam nocą bez przeszkód obserwować gwiazdy, powiedział Fajardo-Acosta. Grillmair robił to w swoim domowym obserwatorium astronomicznym, wyposażonym w różne teleskopy.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Carl był tam zawsze bardzo szczęśliwy” – wspominał Fajardo-Acosta.</blockquote>
<br />
Niektórzy komentatorzy wiadomości o śmierci Grillmaira zauważyli, że został on zamordowany około dwa miesiące po śmierci fizyka Nuno Loureiro z Massachusetts Institute of Technology w grudniu, co głęboko wstrząsnęło międzynarodową społecznością naukową. Loureiro i podejrzany o jego zabójstwo ukończyli wcześniej te same studia uniwersyteckie w Portugalii. Według władz podejrzany popełnił później samobójstwo po zastrzeleniu dwóch studentów Uniwersytetu Browna w Providence w stanie Rhode Island – około 80 kilometrów od domu na przedmieściach Bostonu, w którym zabito Loureiro. Trump twierdzi, że ostatnie wypowiedzi Obamy na temat obcych były „informacjami tajnymi”<br />
<br />
Prezydent Trump zareagował na ostatnie wypowiedzi Baracka Obamy na temat obcych sugerując w interesujący sposób, że wypowiedzi byłego prezydenta zawierały informacje tajne. Ta dziwna sugestia pojawiła się <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.usatoday.com/story/news/politics/2026/02/19/donald-trump-barack-obama-aliens-real-classified-information/88762872007/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">według doniesień</a> </span>w czwartek podczas rozmowy z dziennikarzami na pokładzie Air Force One. Zapytany o sensacyjne wystąpienie swojego poprzednika w weekendowym podcaście, w którym został zapytany o obcych i żartobliwie odpowiedział:<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Oni istnieją, ale ja ich nie widziałem”, Trump wyjaśnił, że Obama „ujawnił tajne informacje. Nie powinien tego robić”.</blockquote>
<br />
Jak można sobie wyobrazić, ta intrygująca odpowiedź wywołała poruszenie wśród reporterów, którzy zapytali Trumpa, czy w ten sposób potwierdził istnienie obcych. Prezydent odpowiedział:<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Nie wiem, czy oni istnieją, czy nie. Mogę jednak powiedzieć, że ujawnił poufne informacje. Nie powinien był tego robić. Popełnił duży błąd”.</blockquote>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>Na temat istnienia obcych Trump dodał: „Nie mam na ten temat zdania. Nigdy o tym nie rozmawiam. Wielu innych to robi. Wielu w to wierzy”.</blockquote>
<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Naukowiec NASA zajmujący się badaniem komet i asteroid został zamordowany</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/99fdTJjG" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/LzqstMfv/Screenshot-2026-02-25-at-10-52-50-NASa-TV.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-02-25-at-10-52-50-NASa-TV.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Astrofizyk z Caltech i główny naukowiec NASA zajmujący się teleskopami kosmicznymi Hubble'a i Spitzera został zastrzelony w swoim domu w Kalifornii. W chwili śmierci Carl Grillmair prowadził badania nad kometami i asteroidami, które stanowią zagrożenie dla Ziemi. Przypomnijmy, że miało to miejsce tego samego dnia, w którym Trump nakazał Pentagonowi ujawnienie wszystkich rządowych akt dotyczących życia pozaziemskiego. Oto cała historia:<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Renomowany naukowiec badający odległe planety został śmiertelnie postrzelony w swoim domu pod Los Angeles</span><br />
<br />
Władze podejrzewają, że Carl Grillmair został zastrzelony przez mężczyznę aresztowanego za kradzież samochodu; przyjaciele opłakują go jako „niezastąpionego”. Carl Grillmair, lat 67, zmarł w Llano, nieposiadającej statusu gminy miejscowości w Antelope Valley, na skutek rany postrzałowej klatki piersiowej, jak poinformowało biuro koronera hrabstwa Los Angeles. Policja hrabstwa ogłosiła aresztowanie podejrzanego o zabójstwo Grillmaira; jest nim 29-letni Freddy Snyder. Snyder jest oskarżony o morderstwo w związku ze śmiercią Grillmaira, a także o kradzież samochodu i włamanie w innych sprawach.<br />
<br />
Los Angeles Times zacytowało rzecznika Caltech, który potwierdził, że Grillmair był zatrudniony jako naukowiec na uniwersytecie. Prowadził badania w Centrum Przetwarzania i Analizy Podczerwieni Caltech, partnera amerykańskiej agencji kosmicznej NASA, National Science Foundation i naukowców z całego świata, w ramach badań nad wszechświatem. W swoim CV Grillmair wymienił ponad czterdzieści lat doświadczenia w swojej dziedzinie, w tym setki publikacji, artykułów i streszczeń, a także medal NASA za wybitne osiągnięcia naukowe. „Jest niezastąpiony” – powiedział Sergio Fajardo-Acosta, który przez 26 lat współpracował z Grillmairem w Caltech, w wywiadzie udzielonym w piątek. „Będę za nim bardzo tęsknił osobiście, a także jako kolega”. Władze oficjalnie poinformowały, że lokalni funkcjonariusze policji wkrótce po godz. 6 rano w poniedziałek zareagowali na zgłoszenie alarmowe dotyczące ataku z użyciem broni śmiertelnej w domu Grillmaira.<br />
<br />
Powiedzieli, że funkcjonariusze znaleźli Grillmaira na jego werandzie; został postrzelony jeden raz. Ratownicy medyczni stwierdzili zgon na miejscu zdarzenia. W trakcie śledztwa w sprawie zabójstwa Grillmaira policjanci zatrzymali Snydera w związku z kradzieżą samochodu, do której doszło w pobliżu. Zgodnie z dokumentami sądowymi, do których dotarł Guardian, Snyder został następnie oskarżony o zabójstwo Grillmaira, kradzież samochodu oraz włamanie zgłoszone 28 grudnia. Początkowo nie było jasne, czy Grillmair znał Snydera.<br />
<br />
Fajardo-Acosta powiedział, że Grillmair wniósł istotny wkład w zrozumienie Drogi Mlecznej, galaktyki Ziemi, poszerzając wiedzę na temat jej zderzeń i fuzji z innymi galaktykami w odległej przeszłości. Jego zdaniem najbardziej znaczącym osiągnięciem Grillmaira było odkrycie śladów wody na odległej planecie krążącej wokół gwiazdy innej niż Słońce. Woda jest oczywiście wyraźnym znakiem życia – a przynajmniej warunków sprzyjających życiu. Poszukiwanie oznak życia na innej planecie było „sprawą całej ludzkości” w ciągu historii, powiedział Fajardo-Acosta.<br />
<br />
„To coś wielkiego” – dodał; odkrycie to przyniosło jego przyjacielowi w 2011 roku medal NASA za wybitne osiągnięcia naukowe. Fajardo-Acosta powiedział, że Grillmair spędzał wolny czas na lotach nad pustynią i majsterkowaniu. Był znany z tego, że podczas spotkań z przyjaciółmi opowiadał fascynujące anegdoty ze swojego życia. Grillmair cieszył się swoim domem w odosobnionej dolinie Antelope Valley w południowej Kalifornii, głównie dlatego, że mógł tam nocą bez przeszkód obserwować gwiazdy, powiedział Fajardo-Acosta. Grillmair robił to w swoim domowym obserwatorium astronomicznym, wyposażonym w różne teleskopy.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Carl był tam zawsze bardzo szczęśliwy” – wspominał Fajardo-Acosta.</blockquote>
<br />
Niektórzy komentatorzy wiadomości o śmierci Grillmaira zauważyli, że został on zamordowany około dwa miesiące po śmierci fizyka Nuno Loureiro z Massachusetts Institute of Technology w grudniu, co głęboko wstrząsnęło międzynarodową społecznością naukową. Loureiro i podejrzany o jego zabójstwo ukończyli wcześniej te same studia uniwersyteckie w Portugalii. Według władz podejrzany popełnił później samobójstwo po zastrzeleniu dwóch studentów Uniwersytetu Browna w Providence w stanie Rhode Island – około 80 kilometrów od domu na przedmieściach Bostonu, w którym zabito Loureiro. Trump twierdzi, że ostatnie wypowiedzi Obamy na temat obcych były „informacjami tajnymi”<br />
<br />
Prezydent Trump zareagował na ostatnie wypowiedzi Baracka Obamy na temat obcych sugerując w interesujący sposób, że wypowiedzi byłego prezydenta zawierały informacje tajne. Ta dziwna sugestia pojawiła się <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.usatoday.com/story/news/politics/2026/02/19/donald-trump-barack-obama-aliens-real-classified-information/88762872007/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">według doniesień</a> </span>w czwartek podczas rozmowy z dziennikarzami na pokładzie Air Force One. Zapytany o sensacyjne wystąpienie swojego poprzednika w weekendowym podcaście, w którym został zapytany o obcych i żartobliwie odpowiedział:<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Oni istnieją, ale ja ich nie widziałem”, Trump wyjaśnił, że Obama „ujawnił tajne informacje. Nie powinien tego robić”.</blockquote>
<br />
Jak można sobie wyobrazić, ta intrygująca odpowiedź wywołała poruszenie wśród reporterów, którzy zapytali Trumpa, czy w ten sposób potwierdził istnienie obcych. Prezydent odpowiedział:<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Nie wiem, czy oni istnieją, czy nie. Mogę jednak powiedzieć, że ujawnił poufne informacje. Nie powinien był tego robić. Popełnił duży błąd”.</blockquote>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>Na temat istnienia obcych Trump dodał: „Nie mam na ten temat zdania. Nigdy o tym nie rozmawiam. Wielu innych to robi. Wielu w to wierzy”.</blockquote>
<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Tajemnice Wielkiego Atraktora: czy zbliża się do nas potwór z głębi kosmosu?]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1191</link>
			<pubDate>Sat, 07 Feb 2026 09:38:23 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1191</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Tajemnice Wielkiego Atraktora: czy zbliża się do nas potwór z głębi kosmosu?</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/BVhr7Jw2" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/xSnfcb3q/Screenshot-2026-02-07-at-10-37-45-Geom.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-02-07-at-10-37-45-Geom.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Jedną z największych zagadek, przed jaką stoją astronomowie, jest Wielki Atraktor – anomalia grawitacyjna czająca się w najciemniejszych zakątkach kosmosu. Od początku czasu, po Wielkim Wybuchu, wszechświat gwałtownie się rozszerza, ale okazuje się, że nie wszystkie galaktyki poruszają się w tym samym kierunku. Gdzieś daleko od nas, w nieskończonej przestrzeni kosmicznej, czai się Wielki Atraktor, tajemnicza siła, która powoli, ale pewnie zbliża się do nas.<br />
<br />
Już w latach 70. XX wieku naukowcy zauważyli dziwne zachowanie galaktyk w sąsiednich regionach wszechświata. Oprócz ruchu galaktyk w kierunku ekspansji wszechświata zaobserwowano również, że wszystkie galaktyki wokół nas wydają się poruszać w tym samym kierunku.<br />
<br />
Naukowcy skupili się na 400 galaktykach eliptycznych i stwierdzili, że poruszają się one w kierunku czegoś, czego nie mogliśmy zobaczyć. Region ten nazywany jest „strefą unikania” lub obszarem nieba zasłoniętym przez płaszczyznę galaktyczną Drogi Mlecznej i zawarty w niej pył kosmiczny. Tak zwana „strefa unikania” została odkryta dopiero dzięki radioteleskopom i teleskopom podczerwonym. Eksperci nazywają ją Wielkim Atraktorem, regionem wszechświata o anomalii grawitacyjnej. Nie jest to supermasywny obiekt kosmiczny, ale przestrzeń zawierająca środek ciężkości całej materii. Region ten znajduje się w centrum ogromnej gromady galaktyk o nazwie Laniakea, której średnica wynosi ponad 520 milionów lat świetlnych. Zawiera ona ponad 100 000 galaktyk, w tym naszą Drogę Mleczną.<br />
<br />
Astronomowie mogą wywnioskować masę i położenie Wielkiego Atraktora jedynie na podstawie skąpych badań strefy unikania i symulacji ruchu galaktycznego. Region, w którym znajduje się Wielki Atraktor, jest siedzibą ogromnej gromady galaktyk o nazwie Norma. Nasza gromada gwiazd Virgo i wszystkie otaczające ją galaktyki poruszają się w kierunku Normy, centrum ruchu galaktyk w obrębie Laniakea.<br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/N9qeOhJ9dbg" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Tajemnice Wielkiego Atraktora: czy zbliża się do nas potwór z głębi kosmosu?</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/BVhr7Jw2" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/xSnfcb3q/Screenshot-2026-02-07-at-10-37-45-Geom.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2026-02-07-at-10-37-45-Geom.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Jedną z największych zagadek, przed jaką stoją astronomowie, jest Wielki Atraktor – anomalia grawitacyjna czająca się w najciemniejszych zakątkach kosmosu. Od początku czasu, po Wielkim Wybuchu, wszechświat gwałtownie się rozszerza, ale okazuje się, że nie wszystkie galaktyki poruszają się w tym samym kierunku. Gdzieś daleko od nas, w nieskończonej przestrzeni kosmicznej, czai się Wielki Atraktor, tajemnicza siła, która powoli, ale pewnie zbliża się do nas.<br />
<br />
Już w latach 70. XX wieku naukowcy zauważyli dziwne zachowanie galaktyk w sąsiednich regionach wszechświata. Oprócz ruchu galaktyk w kierunku ekspansji wszechświata zaobserwowano również, że wszystkie galaktyki wokół nas wydają się poruszać w tym samym kierunku.<br />
<br />
Naukowcy skupili się na 400 galaktykach eliptycznych i stwierdzili, że poruszają się one w kierunku czegoś, czego nie mogliśmy zobaczyć. Region ten nazywany jest „strefą unikania” lub obszarem nieba zasłoniętym przez płaszczyznę galaktyczną Drogi Mlecznej i zawarty w niej pył kosmiczny. Tak zwana „strefa unikania” została odkryta dopiero dzięki radioteleskopom i teleskopom podczerwonym. Eksperci nazywają ją Wielkim Atraktorem, regionem wszechświata o anomalii grawitacyjnej. Nie jest to supermasywny obiekt kosmiczny, ale przestrzeń zawierająca środek ciężkości całej materii. Region ten znajduje się w centrum ogromnej gromady galaktyk o nazwie Laniakea, której średnica wynosi ponad 520 milionów lat świetlnych. Zawiera ona ponad 100 000 galaktyk, w tym naszą Drogę Mleczną.<br />
<br />
Astronomowie mogą wywnioskować masę i położenie Wielkiego Atraktora jedynie na podstawie skąpych badań strefy unikania i symulacji ruchu galaktycznego. Region, w którym znajduje się Wielki Atraktor, jest siedzibą ogromnej gromady galaktyk o nazwie Norma. Nasza gromada gwiazd Virgo i wszystkie otaczające ją galaktyki poruszają się w kierunku Normy, centrum ruchu galaktyk w obrębie Laniakea.<br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/N9qeOhJ9dbg" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Sonda kosmiczna Voyager odkryła ścianę na skraju naszego Układu Słonecznego]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1068</link>
			<pubDate>Mon, 10 Nov 2025 11:11:16 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1068</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Sonda kosmiczna Voyager należąca do NASA odkryła „ścianę” o temperaturze od 30 000 do 50 000 kelwinów na skraju naszego Układu Słonecznego</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/spmJ3PxK" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/BHzKsPWy/Screenshot-2025-11-10-at-12-09-59-Die-Voyager-Raom.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-11-10-at-12-09-59-Die-Voyager-Raom.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Kiedy w 1977 roku NASA wystrzeliła sondy Voyager, nikt nie wiedział dokładnie, co znajduje się poza planetami. Kilkadziesiąt lat później, kiedy sondy kosmiczne dotarły do granicy naszego Układu Słonecznego, odkryły coś niezwykłego: rozżarzoną ścianę plazmy o temperaturze od 30 000 do 50 000 kelwinów (około 54 000 do 90 000 °F). Granica ta nazywana jest heliopauzą – niewidzialną granicą, na której pole magnetyczne Słońca i wiatr słoneczny spotykają się z medium międzygwiazdowym. W obrębie heliopauzy Słońce dominuje w przestrzeni kosmicznej, a poza nią rozciąga się Droga Mleczna.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Słońce wysyła stały strumień naładowanych cząstek, tzw. wiatr słoneczny” – wyjaśnia NASA. „Tworzy on ogromną bańkę wokół Słońca i jego planet, zwaną heliosferą”.</blockquote>
<br />
Voyager 1 przekroczył tę granicę 25 sierpnia 2012 r., stając się pierwszą sondą kosmiczną, która opuściła heliosferę. Voyager 2 podążył za nim w 2018 roku i potwierdził, że „granica” naszego Układu Słonecznego nie jest stała – jest dynamiczna i rozszerza się wraz z aktywnością Słońca oraz kurczy się. Pomimo zmierzonego ekstremalnego ciepła sondy Voyager przetrwały. Region ten jest tak słabo zaludniony, że przegrzane cząsteczki rzadko zderzają się z sondami kosmicznymi – nie mogą więc przenosić na nie ciepła.<br />
<br />
Odkrycie to ujawniło coś jeszcze bardziej zadziwiającego: pola magnetyczne wewnątrz i na zewnątrz heliosfery są zrównane, co sugeruje, że wpływ Słońca sięga dalej niż oczekiwano. Prawie 50 lat po starcie obie sondy Voyager nadal wysyłają dane z przestrzeni międzygwiezdnej – jest to najdłuższa i najdalej sięgająca misja ludzkości. Źródło: „NASA’s Voyager Spacecraft Found a 30,000–50,000 Kelvin ‘Wall’ at the Edge of Our Solar System”, IFLScience, 31 października 2025 r.<br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/9IE2VUZ6wZM" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Sonda kosmiczna Voyager należąca do NASA odkryła „ścianę” o temperaturze od 30 000 do 50 000 kelwinów na skraju naszego Układu Słonecznego</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/spmJ3PxK" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/BHzKsPWy/Screenshot-2025-11-10-at-12-09-59-Die-Voyager-Raom.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-11-10-at-12-09-59-Die-Voyager-Raom.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Kiedy w 1977 roku NASA wystrzeliła sondy Voyager, nikt nie wiedział dokładnie, co znajduje się poza planetami. Kilkadziesiąt lat później, kiedy sondy kosmiczne dotarły do granicy naszego Układu Słonecznego, odkryły coś niezwykłego: rozżarzoną ścianę plazmy o temperaturze od 30 000 do 50 000 kelwinów (około 54 000 do 90 000 °F). Granica ta nazywana jest heliopauzą – niewidzialną granicą, na której pole magnetyczne Słońca i wiatr słoneczny spotykają się z medium międzygwiazdowym. W obrębie heliopauzy Słońce dominuje w przestrzeni kosmicznej, a poza nią rozciąga się Droga Mleczna.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Słońce wysyła stały strumień naładowanych cząstek, tzw. wiatr słoneczny” – wyjaśnia NASA. „Tworzy on ogromną bańkę wokół Słońca i jego planet, zwaną heliosferą”.</blockquote>
<br />
Voyager 1 przekroczył tę granicę 25 sierpnia 2012 r., stając się pierwszą sondą kosmiczną, która opuściła heliosferę. Voyager 2 podążył za nim w 2018 roku i potwierdził, że „granica” naszego Układu Słonecznego nie jest stała – jest dynamiczna i rozszerza się wraz z aktywnością Słońca oraz kurczy się. Pomimo zmierzonego ekstremalnego ciepła sondy Voyager przetrwały. Region ten jest tak słabo zaludniony, że przegrzane cząsteczki rzadko zderzają się z sondami kosmicznymi – nie mogą więc przenosić na nie ciepła.<br />
<br />
Odkrycie to ujawniło coś jeszcze bardziej zadziwiającego: pola magnetyczne wewnątrz i na zewnątrz heliosfery są zrównane, co sugeruje, że wpływ Słońca sięga dalej niż oczekiwano. Prawie 50 lat po starcie obie sondy Voyager nadal wysyłają dane z przestrzeni międzygwiezdnej – jest to najdłuższa i najdalej sięgająca misja ludzkości. Źródło: „NASA’s Voyager Spacecraft Found a 30,000–50,000 Kelvin ‘Wall’ at the Edge of Our Solar System”, IFLScience, 31 października 2025 r.<br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/9IE2VUZ6wZM" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Tajemnicza wiadomość radiowa od kosmonautki]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1062</link>
			<pubDate>Tue, 04 Nov 2025 09:49:01 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1062</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Tajemnicza wiadomość radiowa od kosmonautki</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/1YBwmpfW" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/nq45LVsJ/Screenshot-2025-11-04-at-10-48-05-x-com.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-11-04-at-10-48-05-x-com.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Historia, do której się tutaj odnoszę, prawdopodobnie ma związek z braćmi Achille i Giovannim Judica-Cordiglia, włoskimi radioamatorami. Twierdzili oni, że na początku lat 60. przechwycili kilka tajemniczych komunikatów radiowych z kosmosu, w tym wezwanie pomocy od kosmonautki w maju 1961 r. (a nie 1963 r.). Według ich zeznań, komunikat zawierał głos kobiety, która przerażona wołała o pomoc, podczas gdy jej kapsuła się przegrzewała.<br />
<br />
Sygnał miał następnie zostać przerwany bez dalszej komunikacji. Chociaż Związek Radziecki nigdy oficjalnie nie potwierdził takiej misji, nagrania braci Judica-Cordiglia wywołały dyskusje i spekulacje na temat możliwości zaginięcia kosmonautów.<br />
<br />
Niektórzy uważają, że kobieta ta mogła być pierwszą kobietą-astronautką, która została wymazana z historii. Należy jednak pamiętać, że autentyczność tych nagrań jest kwestionowana i nie ma konkretnych dowodów na istnienie zaginionych kosmonautów.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Tajemnicza wiadomość radiowa od kosmonautki</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/1YBwmpfW" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/nq45LVsJ/Screenshot-2025-11-04-at-10-48-05-x-com.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-11-04-at-10-48-05-x-com.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Historia, do której się tutaj odnoszę, prawdopodobnie ma związek z braćmi Achille i Giovannim Judica-Cordiglia, włoskimi radioamatorami. Twierdzili oni, że na początku lat 60. przechwycili kilka tajemniczych komunikatów radiowych z kosmosu, w tym wezwanie pomocy od kosmonautki w maju 1961 r. (a nie 1963 r.). Według ich zeznań, komunikat zawierał głos kobiety, która przerażona wołała o pomoc, podczas gdy jej kapsuła się przegrzewała.<br />
<br />
Sygnał miał następnie zostać przerwany bez dalszej komunikacji. Chociaż Związek Radziecki nigdy oficjalnie nie potwierdził takiej misji, nagrania braci Judica-Cordiglia wywołały dyskusje i spekulacje na temat możliwości zaginięcia kosmonautów.<br />
<br />
Niektórzy uważają, że kobieta ta mogła być pierwszą kobietą-astronautką, która została wymazana z historii. Należy jednak pamiętać, że autentyczność tych nagrań jest kwestionowana i nie ma konkretnych dowodów na istnienie zaginionych kosmonautów.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Fizycy odkrywają sztuczne obiekty wokół Ziemi przed pojawieniem się satelitów]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1052</link>
			<pubDate>Sat, 25 Oct 2025 08:55:50 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1052</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Fizycy odkrywają sztuczne obiekty wokół Ziemi przed pojawieniem się satelitów</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/gMkvtdbW" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/C5RJV6p9/Screenshot-2025-10-25-at-10-50-50-Pom.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-10-25-at-10-50-50-Pom.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Dwie recenzowane prace naukowe analizują dane astronomiczne z 1952 roku i pokazują serię do pięciu UFO na orbicie ziemskiej. Miało to miejsce przed wysłaniem Sputnika na orbitę ziemską w 1957 roku. Prace te potwierdzają twierdzenia majora Donalda Keyhoe z 1954 roku, że na orbicie ziemskiej znajdowały się dwa statki-matki, które wypuszczały latające spodki.<br />
<br />
Twierdzi on, że zostało to zatuszowane przez „grupę milczenia”. Doprowadziło to do napisania przez Keyhoe w 1955 roku książki (Spisek latających spodków). Inną możliwością jest to, że UFO na orbicie z 1952 roku mogą być powiązane z rzekomym satelitą „Black Knight”, odkrytym w 1899 roku przez Nikola Teslę.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Fizycy znajdują sztuczne obiekty wokół Ziemi, które istniały jeszcze przed pojawieniem się satelitów”.</blockquote>
<br />
Z dolnego filmu na YouTube:<br />
<br />
Grupa astrofizyków (do której nie należy Avi Loeb) twierdzi, że znalazła na starych kliszach fotograficznych z okresu przed pojawieniem się pierwszych satelitów ślady nieznanych zjawisk powietrznych. Obserwacje te trudno wyjaśnić znanymi zjawiskami i najlepiej pasują one do zjawisk sztucznych. Zapomniałem wspomnieć, że obie prace zostały zrecenzowane przez ekspertów.(Chociaż najwyraźniej zostały odrzucone przez serwer preprintów arXiv).<br />
<br />
Artykuł 1 <a href="https://www.nature.com/articles/s41598-025-21620-3" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">www.nature.com</span></a><br />
Artykuł 2 <a href="https://iopscience.iop.org/article/10.1088/1538-3873/ae0afe" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">www.iopscience.iop.org</span></a><br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/5Gt-w38GeNc" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon<br />
<a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a><br />
<a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Fizycy odkrywają sztuczne obiekty wokół Ziemi przed pojawieniem się satelitów</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/gMkvtdbW" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/C5RJV6p9/Screenshot-2025-10-25-at-10-50-50-Pom.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-10-25-at-10-50-50-Pom.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Dwie recenzowane prace naukowe analizują dane astronomiczne z 1952 roku i pokazują serię do pięciu UFO na orbicie ziemskiej. Miało to miejsce przed wysłaniem Sputnika na orbitę ziemską w 1957 roku. Prace te potwierdzają twierdzenia majora Donalda Keyhoe z 1954 roku, że na orbicie ziemskiej znajdowały się dwa statki-matki, które wypuszczały latające spodki.<br />
<br />
Twierdzi on, że zostało to zatuszowane przez „grupę milczenia”. Doprowadziło to do napisania przez Keyhoe w 1955 roku książki (Spisek latających spodków). Inną możliwością jest to, że UFO na orbicie z 1952 roku mogą być powiązane z rzekomym satelitą „Black Knight”, odkrytym w 1899 roku przez Nikola Teslę.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Fizycy znajdują sztuczne obiekty wokół Ziemi, które istniały jeszcze przed pojawieniem się satelitów”.</blockquote>
<br />
Z dolnego filmu na YouTube:<br />
<br />
Grupa astrofizyków (do której nie należy Avi Loeb) twierdzi, że znalazła na starych kliszach fotograficznych z okresu przed pojawieniem się pierwszych satelitów ślady nieznanych zjawisk powietrznych. Obserwacje te trudno wyjaśnić znanymi zjawiskami i najlepiej pasują one do zjawisk sztucznych. Zapomniałem wspomnieć, że obie prace zostały zrecenzowane przez ekspertów.(Chociaż najwyraźniej zostały odrzucone przez serwer preprintów arXiv).<br />
<br />
Artykuł 1 <a href="https://www.nature.com/articles/s41598-025-21620-3" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">www.nature.com</span></a><br />
Artykuł 2 <a href="https://iopscience.iop.org/article/10.1088/1538-3873/ae0afe" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">www.iopscience.iop.org</span></a><br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/5Gt-w38GeNc" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon<br />
<a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a><br />
<a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Strumień meteorów wywoła takie same dramatyczne wydarzenia jak 12 800 lat temu ?]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1021</link>
			<pubDate>Sat, 27 Sep 2025 08:16:44 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=1021</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">W 2032 r. strumień meteorów wywoła takie same dramatyczne wydarzenia jak 12 800 lat temu ?</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/Zp0VJzkq" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/39n7smLg/Screenshot-2025-09-27-at-10-17-23-Ein-om.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-09-27-at-10-17-23-Ein-om.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Wyobraź sobie, że Ziemia przecina upiorny strumień w kosmosie – strumień meteorów, który mógł zmienić klimat naszej planety tysiące lat temu. W 2032 roku Ziemia prawdopodobnie przejdzie przez ten sam strumień meteorów Taurydów, który według astronomów mógł odegrać rolę w dramatycznych wydarzeniach sprzed około 12 800 lat – okresie, który niektórzy badacze łączą z mityczną „globalną powodzią” i trwającą 1300 lat małą epoką lodowcową.<br />
<br />
Strumień Taurydów składa się z fragmentów komet, które krążą wokół Słońca i od czasu do czasu przecinają orbitę Ziemi w grupach. Istnieją dowody na nagłe, katastrofalne zmiany klimatu pod koniec plejstocenu: gwałtowne ochłodzenie, ogromne powodzie w różnych regionach i powszechne zaburzenia ekologiczne. Niektórzy naukowcy sugerują, że duże nagromadzenie meteorów z prądu podobnego do Taurydów mogło dostarczyć wystarczającą ilość energii lub wywołać pożary, tsunami lub efekty atmosferyczne, aby spowodować gwałtowne ochłodzenie powierzchni Ziemi i pogrążyć planetę w krótkotrwałym okresie zimna. Jeśli w 2032 r. Ziemia rzeczywiście ponownie wejdzie w ten strumień w podobnych warunkach, naukowcy będą mieli wyjątkową okazję do obserwacji i testowania hipotez dotyczących przeszłych wydarzeń klimatycznych. Czy zwiększona aktywność meteorów będzie odczuwalna? Czy w atmosferze mogą znajdować się mikroskopijne cząsteczki? Czy jasne kule ognia mogą rozjaśnić nocne niebo na całym świecie?<br />
<br />
Podobieństwa do sytuacji sprzed 12 800 lat są spekulacyjne, ale możliwość obserwacji ewentualnych skutków sprawia, że tranzyt w 2032 roku będzie wydarzeniem, które warto obserwować. Nie jest to pewne, ponieważ w grę wchodzi wiele zmiennych: wielkość meteorów, kąt wejścia, istniejące warunki klimatyczne. Niemniej jednak wyobrażenie, że strumień meteorów może wywołać mity o potopie lub spowodować ochłodzenie podobne do epoki lodowcowej, podkreśla, jak wydarzenia kosmiczne mogły wpłynąć na historię ludzkości i środowisko.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Ciekawostka:</span><br />
<br />
Rząd meteorów Taurydów jest bardzo rozproszony, a wiele z jego większych ciał uważa się za „części zombie” komet – części, które nie są już aktywne, ale nadal dryfują przez Układ Słoneczny, więc można je odkryć dopiero wtedy, gdy znajdują się bardzo blisko.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">W 2032 r. strumień meteorów wywoła takie same dramatyczne wydarzenia jak 12 800 lat temu ?</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/Zp0VJzkq" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/39n7smLg/Screenshot-2025-09-27-at-10-17-23-Ein-om.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-09-27-at-10-17-23-Ein-om.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Wyobraź sobie, że Ziemia przecina upiorny strumień w kosmosie – strumień meteorów, który mógł zmienić klimat naszej planety tysiące lat temu. W 2032 roku Ziemia prawdopodobnie przejdzie przez ten sam strumień meteorów Taurydów, który według astronomów mógł odegrać rolę w dramatycznych wydarzeniach sprzed około 12 800 lat – okresie, który niektórzy badacze łączą z mityczną „globalną powodzią” i trwającą 1300 lat małą epoką lodowcową.<br />
<br />
Strumień Taurydów składa się z fragmentów komet, które krążą wokół Słońca i od czasu do czasu przecinają orbitę Ziemi w grupach. Istnieją dowody na nagłe, katastrofalne zmiany klimatu pod koniec plejstocenu: gwałtowne ochłodzenie, ogromne powodzie w różnych regionach i powszechne zaburzenia ekologiczne. Niektórzy naukowcy sugerują, że duże nagromadzenie meteorów z prądu podobnego do Taurydów mogło dostarczyć wystarczającą ilość energii lub wywołać pożary, tsunami lub efekty atmosferyczne, aby spowodować gwałtowne ochłodzenie powierzchni Ziemi i pogrążyć planetę w krótkotrwałym okresie zimna. Jeśli w 2032 r. Ziemia rzeczywiście ponownie wejdzie w ten strumień w podobnych warunkach, naukowcy będą mieli wyjątkową okazję do obserwacji i testowania hipotez dotyczących przeszłych wydarzeń klimatycznych. Czy zwiększona aktywność meteorów będzie odczuwalna? Czy w atmosferze mogą znajdować się mikroskopijne cząsteczki? Czy jasne kule ognia mogą rozjaśnić nocne niebo na całym świecie?<br />
<br />
Podobieństwa do sytuacji sprzed 12 800 lat są spekulacyjne, ale możliwość obserwacji ewentualnych skutków sprawia, że tranzyt w 2032 roku będzie wydarzeniem, które warto obserwować. Nie jest to pewne, ponieważ w grę wchodzi wiele zmiennych: wielkość meteorów, kąt wejścia, istniejące warunki klimatyczne. Niemniej jednak wyobrażenie, że strumień meteorów może wywołać mity o potopie lub spowodować ochłodzenie podobne do epoki lodowcowej, podkreśla, jak wydarzenia kosmiczne mogły wpłynąć na historię ludzkości i środowisko.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Ciekawostka:</span><br />
<br />
Rząd meteorów Taurydów jest bardzo rozproszony, a wiele z jego większych ciał uważa się za „części zombie” komet – części, które nie są już aktywne, ale nadal dryfują przez Układ Słoneczny, więc można je odkryć dopiero wtedy, gdy znajdują się bardzo blisko.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Statek kosmiczny w kształcie cygara pędzi po marsjańskim niebie]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=999</link>
			<pubDate>Mon, 08 Sep 2025 07:34:30 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=999</guid>
			<description><![CDATA[Statek kosmiczny w kształcie cygara pędzi po marsjańskim niebie<br />
<br />
<img src="https://i.postimg.cc/sxGYdGXQ/Screenshot-2025-09-08-at-09-27-07-Zigarrenf-rmiges-Rauom.png" loading="lazy"  width="600" height="300" alt="[Obrazek: Screenshot-2025-09-08-at-09-27-07-Zigarr...-Rauom.png]" class="mycode_img" /><br />
<br />
Zdjęcia wykonane w 2014 roku przez łazik Curiosity pokazują kolejne niewytłumaczalne zjawisko atmosferyczne na Marsie. Obiekt w kształcie cygara o równej szerokości i zaokrąglonych końcach. To, co sprawia, że ta anomalia jest szczególnie imponująca, to ostrość obrazu. Według <a href="https://www.youtube.com/watch?v=XODZTS8y62E" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">Jeana Warda</span></a> gwiazdy w tle są ostre i nie są rozmyte, co sugeruje, że obiekt nie powstał w wyniku rozmycia ruchu lub długiej ekspozycji.<br />
<br />
Warto zauważyć, że obiekt pojawia się na pięciu pojedynczych zdjęciach wykonanych w ciągu ośmiu minut, co sugeruje, że porusza się on stosunkowo wolno w przestrzeni kosmicznej, co jest nietypowe dla meteorytu wchodzącego w atmosferę. Brakuje również ognistego ogona, który zazwyczaj towarzyszy wejściu w atmosferę.<br />
<br />
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><img src="https://i.postimg.cc/FzhYGfSX/cigar-shaped-UFO-mars-1.webp" loading="lazy"  alt="[Obrazek: cigar-shaped-UFO-mars-1.webp]" class="mycode_img" /></div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align">Obiekt przypomina nie tyle meteor, co raczej masywny, podłużny obiekt latający nieznanego pochodzenia. W układzie poziomym wydaje się nawet posiadać strukturę skierowaną do przodu, prawdopodobnie okrągłe okno lub podwyższoną kopułę, co wskazuje na kokpit lub moduł dowodzenia.</div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><img src="https://i.postimg.cc/L6n9SB20/Screenshot-2025-09-08-at-09-33-18-Zigarrenf-rmiges-Raumfom.png" loading="lazy"  width="600" height="300" alt="[Obrazek: Screenshot-2025-09-08-at-09-33-18-Zigarr...aumfom.png]" class="mycode_img" /></div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align">Niezależnie od tego, czy obiekt ten krąży poza widocznym horyzontem, czy też jest połączony z powierzchnią w dalekiej odległości, jego ogromne rozmiary są nie do pomylenia. Jego obecność rodzi pilne pytania: czy może to być kolejny dowód na istnienie inteligentnie sterowanego statku kosmicznego, pochodzącego z kosmosu lub ukrytego przez ludzi, który porusza się w przestrzeni powietrznej Marsa?</div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span></div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span></div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Statek kosmiczny w kształcie cygara pędzi po marsjańskim niebie<br />
<br />
<img src="https://i.postimg.cc/sxGYdGXQ/Screenshot-2025-09-08-at-09-27-07-Zigarrenf-rmiges-Rauom.png" loading="lazy"  width="600" height="300" alt="[Obrazek: Screenshot-2025-09-08-at-09-27-07-Zigarr...-Rauom.png]" class="mycode_img" /><br />
<br />
Zdjęcia wykonane w 2014 roku przez łazik Curiosity pokazują kolejne niewytłumaczalne zjawisko atmosferyczne na Marsie. Obiekt w kształcie cygara o równej szerokości i zaokrąglonych końcach. To, co sprawia, że ta anomalia jest szczególnie imponująca, to ostrość obrazu. Według <a href="https://www.youtube.com/watch?v=XODZTS8y62E" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">Jeana Warda</span></a> gwiazdy w tle są ostre i nie są rozmyte, co sugeruje, że obiekt nie powstał w wyniku rozmycia ruchu lub długiej ekspozycji.<br />
<br />
Warto zauważyć, że obiekt pojawia się na pięciu pojedynczych zdjęciach wykonanych w ciągu ośmiu minut, co sugeruje, że porusza się on stosunkowo wolno w przestrzeni kosmicznej, co jest nietypowe dla meteorytu wchodzącego w atmosferę. Brakuje również ognistego ogona, który zazwyczaj towarzyszy wejściu w atmosferę.<br />
<br />
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><img src="https://i.postimg.cc/FzhYGfSX/cigar-shaped-UFO-mars-1.webp" loading="lazy"  alt="[Obrazek: cigar-shaped-UFO-mars-1.webp]" class="mycode_img" /></div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align">Obiekt przypomina nie tyle meteor, co raczej masywny, podłużny obiekt latający nieznanego pochodzenia. W układzie poziomym wydaje się nawet posiadać strukturę skierowaną do przodu, prawdopodobnie okrągłe okno lub podwyższoną kopułę, co wskazuje na kokpit lub moduł dowodzenia.</div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><img src="https://i.postimg.cc/L6n9SB20/Screenshot-2025-09-08-at-09-33-18-Zigarrenf-rmiges-Raumfom.png" loading="lazy"  width="600" height="300" alt="[Obrazek: Screenshot-2025-09-08-at-09-33-18-Zigarr...aumfom.png]" class="mycode_img" /></div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align">Niezależnie od tego, czy obiekt ten krąży poza widocznym horyzontem, czy też jest połączony z powierzchnią w dalekiej odległości, jego ogromne rozmiary są nie do pomylenia. Jego obecność rodzi pilne pytania: czy może to być kolejny dowód na istnienie inteligentnie sterowanego statku kosmicznego, pochodzącego z kosmosu lub ukrytego przez ludzi, który porusza się w przestrzeni powietrznej Marsa?</div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span></div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span></div>
<div style="text-align: left;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Technologia pozaziemska? 3I/ATLAS wydaje się mieć ocynkowaną powłokę]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=990</link>
			<pubDate>Sat, 30 Aug 2025 07:17:13 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=990</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Technologia pozaziemska? 3I/ATLAS wydaje się mieć ocynkowaną powłokę</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/ycZNvS8N" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/8Lfmvcjm/Screens-3-I-ATLAS-scheint-eine-galvam.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screens-3-I-ATLAS-scheint-eine-galvam.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Zdjęcie: 3I/ATLAS, wykonane przez NIRSpec teleskopu kosmicznego Jamesa Webba 6 sierpnia 2025 r.</span><br />
<br />
Wszystko, co wiemy do tej pory o 3I/ATLAS:<br />
<br />
1 lipca 2025 r. stacja Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System (ATLAS) nad rzeką Río Hurtado w Chile odkryła coś niezwykłego: szybko poruszający się obiekt o tymczasowej nazwie A11pl3Z, który później nazwano 3I/ATLAS i skatalogowano jako C/2025 N1 (ATLAS). Na pierwszy rzut oka został sklasyfikowany jako kometa. Jednak niemal natychmiast astronomowie zdali sobie sprawę, że ten gość był czymś zupełnie niezwykłym.<br />
<br />
Dlaczego 3I/ATLAS jest inny.<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>Międzygwiezdne pochodzenie Podobnie jak wcześniej ʻOumuamua (1I/2017 U1) i Borisov (2I/2019 Q4), 3I/ATLAS jest dopiero trzecim potwierdzonym obiektem międzygwiezdnym, który wkroczył do naszego Układu Słonecznego. Jego stroma hiperboliczna orbita – o ekscentryczności ponad 1,02 – dowodzi, że nie jest on związany grawitacyjnie ze Słońcem.<br />
</li>
<li>Skład różniący się od wszystkich komet. Większość komet jest bogata w lód wodny. Nie dotyczy to jednak 3I/ATLAS. Analizy spektroskopowe przeprowadzone przez teleskop kosmiczny Hubble'a i teleskop kosmiczny Jamesa Webba (JWST) wykazały, że składa się on głównie z dwutlenku węgla i ma jeden z najwyższych kiedykolwiek zmierzonych stosunków CO₂ do wody. To sprawia, że jest on chemicznie obcy w porównaniu z kometami, które powstały w naszym własnym Układzie Słonecznym.<br />
</li>
<li>Ogon łamiący zasady Komety zazwyczaj tworzą ogon skierowany od Słońca, napędzany przez sublimujący lód. Natomiast 3I/ATLAS wykazuje smugę pyłu skierowaną w stronę Słońca – ogon w „niewłaściwym” kierunku.<br />
</li>
</ol>
<br />
Zjawisko to nigdy nie zostało zaobserwowane w przypadku naturalnej komety i wskazuje albo na niezwykłe właściwości fizyczne, albo na zachowanie wynikające z konstrukcji.<br />
<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>Idealnie wyrównana trajektoria lotu: zamiast przemierzać układ słoneczny w sposób przypadkowy, 3I/ATLAS porusza się niemal dokładnie wzdłuż płaszczyzny ekliptyki, płaskiej orbity, na której znajdują się Ziemia, Mars i większość planet. Statystycznie prawdopodobieństwo, że przypadkowy obiekt międzygwiezdny będzie miał tak precyzyjne ustawienie, wynosi mniej niż 0,005%.<br />
</li>
<li>Niewytłumaczalne przyspieszenie: Dane z obserwacji radarowych i JWST potwierdzają niewielkie, ale trwałe przyspieszenie niegrawitacyjne. Zazwyczaj takie zmiany wyjaśnia się wyrzucaniem gazów. Jednak Webb nie wykrywa ani komy, ani strumieni, ani sygnatury termicznej, które mogłyby wyjaśnić ten impuls. Zamiast tego przyspieszenie przypomina kontrolowany napęd, podobny do silnika jonowego, który wyrzuca pył lub gaz, aby wytworzyć impuls.<br />
</li>
<li>Światło skierowane do przodu: zamiast ogona za sobą, 3I/ATLAS świeci przed sobą, prawie jakby oświetlał swoją drogę.<br />
</li>
<li>Stabilizowana rotacja: w przeciwieństwie do naturalnie wirujących komet, wydaje się on zachowywać kontrolę nad położeniem, co jest zgodne ze sztuczną stabilizacją.<br />
</li>
<li>Spekulacje na temat napędu atomowego: Astrofizyk z Harvardu, Avi Loeb, znany ze swoich śmiałych interpretacji Oumuamua, podkreślił niegrawitacyjne przyspieszenie i trajektorię lotu satelity. Spekulował nawet, że 3I/ATLAS może być napędzany energią jądrową i prawdopodobnie wyrzuca pył jako paliwo.<br />
</li>
<li>3I/ATLAS nie przeleci po prostu obok i nie zniknie. Jego obliczona trajektoria prowadzi go obok kilku ważnych planet: przelot obok Wenus – sierpień 2025 r. spotkanie z Marsem – wrzesień 2025 r. przelot obok Jowisza – koniec 2026 r.<br />
</li>
</ol>
<br />
<a href="https://ibb.co/1f5z1LtF" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/hRjYbyJ3/Se-3-I-ATLAS-scheint-eine-galvanien-anmatom.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Se-3-I-ATLAS-scheint-eine-galvanien-anmatom.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Widok ukośny trajektorii lotu 3I/ATLAS przez Układ Słoneczny wraz z przedstawieniem orbit i pozycji planet. Taka sekwencja przelotów planet wydaje się mniej przypadkowa, a bardziej celowym pomiarem trajektorii lotu. 30 października 2025 r. obiekt osiągnie w końcu swój peryhelium, czyli największe zbliżenie do Słońca. Decydujące znaczenie ma fakt, że w tym momencie z perspektywy Ziemi znajduje się on bezpośrednio za Słońcem – jest to idealna okazja do manewru maskującego, jeśli rzeczywiście jest sterowany w sposób inteligentny.<br />
<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>Najnowsze wiadomości na temat tego obiektu wskazują, że 3I/ATLAS wykazuje oznaki pozaziemskiej galwanizacji. Astronomowie za pomocą Very Large Telescope (VLT) w Chile odkryli coś, czego nigdy wcześniej nie zaobserwowano w przypadku naturalnych komet: chmurę czystego niklu gazowego z dodatkiem cyjanku, ale bez zawartości żelaza.<br />
</li>
</ol>
<br />
Komety zachowują się inaczej. We wszystkich znanych przypadkach nikiel i żelazo występują razem w skałach kosmicznych, asteroidach i kosmicznych szczątkach. Brak żelaza w 3I/ATLAS uniemożliwia wyjaśnienie tego zjawiska za pomocą naturalnych procesów. Połączenie niklu i cyjanku przypomina coś, co znamy z technologii ludzkiej: galwanizację niklowo-cyjanową. Ten przemysłowy proces jest stosowany do powlekania i ochrony metali, takich jak żelazo, tworząc w ten sposób powłokę odporną na korozję. Podczas ogrzewania taka powłoka uwalnia opary niklu i cyjanek – dokładnie ten sam ślad chemiczny, który astronomowie obserwują obecnie w 3I/ATLAS.<br />
<br />
Renomowany astrofizyk Avi Loeb zwrócił już uwagę na to dziwne odkrycie i podkreślił, że sygnatura składająca się wyłącznie z niklu bardziej odpowiada przemysłowej produkcji stopów niż temu, czego moglibyśmy oczekiwać od naturalnej chemii komety. Czysty nikiel bez żelaza: niemożliwe w naturalnych kometach. Nikiel + ślad cyjanku: pasuje do powłok galwanicznych. Sztuczny ślad:  Cecha charakterystyczna procesów przemysłowych.<br />
<br />
Podsumowując dotychczasowe informacje:<br />
<ul class="mycode_list"><li>Jest to międzygwiezdny gość na hiperbolicznej trajektorii ucieczki.<br />
</li>
<li>Jego skład jest zdominowany przez dwutlenek węgla i prawie nie zawiera wody.<br />
</li>
<li>Wykazuje chmurę pyłu skierowaną w stronę Słońca, co jest sprzeczne z zasadami dotyczącymi komet.<br />
</li>
<li>Jego trajektoria lotu jest idealnie wyrównana z płaszczyzną ekliptyki.<br />
</li>
<li>Wykazuje tajemnicze przyspieszenie bez widocznego wydzielania gazów.<br />
</li>
<li>Wykazuje świecenie przednie, możliwe emisje radiowe i oznaki stabilizacji.<br />
</li>
<li>Będzie przelatywać obok planet i prawdopodobnie posiada napęd atomowy.<br />
</li>
<li>Ma powłokę galwaniczną.<br />
</li>
</ul>
<br />
Uznani astronomowie pozostają ostrożni i nadal określają 3I/ATLAS jako kometę. Jednak w obliczu coraz większej liczby dowodów, być może stoimy przed pierwszym namacalnym dowodem na przemierzanie naszego Układu Słonecznego przez technologię pozaziemską: sondę innej cywilizacji na misji badawczej, która przed nawiązaniem kontaktu mapuje w tle światy nadające się do zamieszkania.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Technologia pozaziemska? 3I/ATLAS wydaje się mieć ocynkowaną powłokę</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/ycZNvS8N" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/8Lfmvcjm/Screens-3-I-ATLAS-scheint-eine-galvam.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screens-3-I-ATLAS-scheint-eine-galvam.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Zdjęcie: 3I/ATLAS, wykonane przez NIRSpec teleskopu kosmicznego Jamesa Webba 6 sierpnia 2025 r.</span><br />
<br />
Wszystko, co wiemy do tej pory o 3I/ATLAS:<br />
<br />
1 lipca 2025 r. stacja Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System (ATLAS) nad rzeką Río Hurtado w Chile odkryła coś niezwykłego: szybko poruszający się obiekt o tymczasowej nazwie A11pl3Z, który później nazwano 3I/ATLAS i skatalogowano jako C/2025 N1 (ATLAS). Na pierwszy rzut oka został sklasyfikowany jako kometa. Jednak niemal natychmiast astronomowie zdali sobie sprawę, że ten gość był czymś zupełnie niezwykłym.<br />
<br />
Dlaczego 3I/ATLAS jest inny.<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>Międzygwiezdne pochodzenie Podobnie jak wcześniej ʻOumuamua (1I/2017 U1) i Borisov (2I/2019 Q4), 3I/ATLAS jest dopiero trzecim potwierdzonym obiektem międzygwiezdnym, który wkroczył do naszego Układu Słonecznego. Jego stroma hiperboliczna orbita – o ekscentryczności ponad 1,02 – dowodzi, że nie jest on związany grawitacyjnie ze Słońcem.<br />
</li>
<li>Skład różniący się od wszystkich komet. Większość komet jest bogata w lód wodny. Nie dotyczy to jednak 3I/ATLAS. Analizy spektroskopowe przeprowadzone przez teleskop kosmiczny Hubble'a i teleskop kosmiczny Jamesa Webba (JWST) wykazały, że składa się on głównie z dwutlenku węgla i ma jeden z najwyższych kiedykolwiek zmierzonych stosunków CO₂ do wody. To sprawia, że jest on chemicznie obcy w porównaniu z kometami, które powstały w naszym własnym Układzie Słonecznym.<br />
</li>
<li>Ogon łamiący zasady Komety zazwyczaj tworzą ogon skierowany od Słońca, napędzany przez sublimujący lód. Natomiast 3I/ATLAS wykazuje smugę pyłu skierowaną w stronę Słońca – ogon w „niewłaściwym” kierunku.<br />
</li>
</ol>
<br />
Zjawisko to nigdy nie zostało zaobserwowane w przypadku naturalnej komety i wskazuje albo na niezwykłe właściwości fizyczne, albo na zachowanie wynikające z konstrukcji.<br />
<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>Idealnie wyrównana trajektoria lotu: zamiast przemierzać układ słoneczny w sposób przypadkowy, 3I/ATLAS porusza się niemal dokładnie wzdłuż płaszczyzny ekliptyki, płaskiej orbity, na której znajdują się Ziemia, Mars i większość planet. Statystycznie prawdopodobieństwo, że przypadkowy obiekt międzygwiezdny będzie miał tak precyzyjne ustawienie, wynosi mniej niż 0,005%.<br />
</li>
<li>Niewytłumaczalne przyspieszenie: Dane z obserwacji radarowych i JWST potwierdzają niewielkie, ale trwałe przyspieszenie niegrawitacyjne. Zazwyczaj takie zmiany wyjaśnia się wyrzucaniem gazów. Jednak Webb nie wykrywa ani komy, ani strumieni, ani sygnatury termicznej, które mogłyby wyjaśnić ten impuls. Zamiast tego przyspieszenie przypomina kontrolowany napęd, podobny do silnika jonowego, który wyrzuca pył lub gaz, aby wytworzyć impuls.<br />
</li>
<li>Światło skierowane do przodu: zamiast ogona za sobą, 3I/ATLAS świeci przed sobą, prawie jakby oświetlał swoją drogę.<br />
</li>
<li>Stabilizowana rotacja: w przeciwieństwie do naturalnie wirujących komet, wydaje się on zachowywać kontrolę nad położeniem, co jest zgodne ze sztuczną stabilizacją.<br />
</li>
<li>Spekulacje na temat napędu atomowego: Astrofizyk z Harvardu, Avi Loeb, znany ze swoich śmiałych interpretacji Oumuamua, podkreślił niegrawitacyjne przyspieszenie i trajektorię lotu satelity. Spekulował nawet, że 3I/ATLAS może być napędzany energią jądrową i prawdopodobnie wyrzuca pył jako paliwo.<br />
</li>
<li>3I/ATLAS nie przeleci po prostu obok i nie zniknie. Jego obliczona trajektoria prowadzi go obok kilku ważnych planet: przelot obok Wenus – sierpień 2025 r. spotkanie z Marsem – wrzesień 2025 r. przelot obok Jowisza – koniec 2026 r.<br />
</li>
</ol>
<br />
<a href="https://ibb.co/1f5z1LtF" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/hRjYbyJ3/Se-3-I-ATLAS-scheint-eine-galvanien-anmatom.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Se-3-I-ATLAS-scheint-eine-galvanien-anmatom.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Widok ukośny trajektorii lotu 3I/ATLAS przez Układ Słoneczny wraz z przedstawieniem orbit i pozycji planet. Taka sekwencja przelotów planet wydaje się mniej przypadkowa, a bardziej celowym pomiarem trajektorii lotu. 30 października 2025 r. obiekt osiągnie w końcu swój peryhelium, czyli największe zbliżenie do Słońca. Decydujące znaczenie ma fakt, że w tym momencie z perspektywy Ziemi znajduje się on bezpośrednio za Słońcem – jest to idealna okazja do manewru maskującego, jeśli rzeczywiście jest sterowany w sposób inteligentny.<br />
<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>Najnowsze wiadomości na temat tego obiektu wskazują, że 3I/ATLAS wykazuje oznaki pozaziemskiej galwanizacji. Astronomowie za pomocą Very Large Telescope (VLT) w Chile odkryli coś, czego nigdy wcześniej nie zaobserwowano w przypadku naturalnych komet: chmurę czystego niklu gazowego z dodatkiem cyjanku, ale bez zawartości żelaza.<br />
</li>
</ol>
<br />
Komety zachowują się inaczej. We wszystkich znanych przypadkach nikiel i żelazo występują razem w skałach kosmicznych, asteroidach i kosmicznych szczątkach. Brak żelaza w 3I/ATLAS uniemożliwia wyjaśnienie tego zjawiska za pomocą naturalnych procesów. Połączenie niklu i cyjanku przypomina coś, co znamy z technologii ludzkiej: galwanizację niklowo-cyjanową. Ten przemysłowy proces jest stosowany do powlekania i ochrony metali, takich jak żelazo, tworząc w ten sposób powłokę odporną na korozję. Podczas ogrzewania taka powłoka uwalnia opary niklu i cyjanek – dokładnie ten sam ślad chemiczny, który astronomowie obserwują obecnie w 3I/ATLAS.<br />
<br />
Renomowany astrofizyk Avi Loeb zwrócił już uwagę na to dziwne odkrycie i podkreślił, że sygnatura składająca się wyłącznie z niklu bardziej odpowiada przemysłowej produkcji stopów niż temu, czego moglibyśmy oczekiwać od naturalnej chemii komety. Czysty nikiel bez żelaza: niemożliwe w naturalnych kometach. Nikiel + ślad cyjanku: pasuje do powłok galwanicznych. Sztuczny ślad:  Cecha charakterystyczna procesów przemysłowych.<br />
<br />
Podsumowując dotychczasowe informacje:<br />
<ul class="mycode_list"><li>Jest to międzygwiezdny gość na hiperbolicznej trajektorii ucieczki.<br />
</li>
<li>Jego skład jest zdominowany przez dwutlenek węgla i prawie nie zawiera wody.<br />
</li>
<li>Wykazuje chmurę pyłu skierowaną w stronę Słońca, co jest sprzeczne z zasadami dotyczącymi komet.<br />
</li>
<li>Jego trajektoria lotu jest idealnie wyrównana z płaszczyzną ekliptyki.<br />
</li>
<li>Wykazuje tajemnicze przyspieszenie bez widocznego wydzielania gazów.<br />
</li>
<li>Wykazuje świecenie przednie, możliwe emisje radiowe i oznaki stabilizacji.<br />
</li>
<li>Będzie przelatywać obok planet i prawdopodobnie posiada napęd atomowy.<br />
</li>
<li>Ma powłokę galwaniczną.<br />
</li>
</ul>
<br />
Uznani astronomowie pozostają ostrożni i nadal określają 3I/ATLAS jako kometę. Jednak w obliczu coraz większej liczby dowodów, być może stoimy przed pierwszym namacalnym dowodem na przemierzanie naszego Układu Słonecznego przez technologię pozaziemską: sondę innej cywilizacji na misji badawczej, która przed nawiązaniem kontaktu mapuje w tle światy nadające się do zamieszkania.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Według raportu badawczego, w listopadzie 2025 roku może pojawić się obcy obiekt]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=961</link>
			<pubDate>Fri, 01 Aug 2025 08:25:49 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=961</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Według raportu badawczego, w listopadzie 2025 roku może pojawić się potencjalnie obcy obiekt</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/nqc1p4mq" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/SDnmSHyD/Screenix-com.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenix-com.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Zespół naukowców wysunął szaloną teorię, że międzygwiezdny obiekt może być wrogą „technologią pozaziemską”, która może dotrzeć do Ziemi jesienią 2025 roku.<br />
<a href="https://nypost.com/2025/07/25/science/possibly-hostile-alien-threat-detected-in-unknown-interstellar-object-study/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">New York Post</span></a> opisał wyniki badań i napisał<a href="https://nypost.com/2025/07/25/science/possibly-hostile-alien-threat-detected-in-unknown-interstellar-object-study/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">,<span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"> że „kontrowersyjny artykuł” został opublikowany 16 lipca na serwerze preprintów</span></a><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://arxiv.org/abs/2507.12213" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">arXiv</a></span>.<br />
<br />
<span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.livescience.com/space/extraterrestrial-life/here-we-go-again-controversial-paper-questions-whether-interstellar-visitor-3i-atlas-is-possibly-hostile-alien-tech-in-disguise" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">Według <span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Live Science</span></a></span><span style="font-style: italic;" class="mycode_i"> artykuł jest jednak kontrowersyjny ,</span> nie został zrecenzowany przez ekspertów, a zawarte w nim twierdzenia są według „ekspertów” nonsensem. 3I/ATLAS został odkryty 1 lipca, gdy „pędził w kierunku Słońca z prędkością ponad 210 000 km/h” i według <span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Live Science</span> jest potwierdzonym „obiektem międzygwiezdnym” , jednak „wstępne obserwacje wskazują”, że jest to duża kometa „otoczona chmurą lodu, gazu i pyłu, zwaną komą”, jak podaje strona internetowa.<br />
<br />
<a href="https://arxiv.org/abs/2507.12213" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">Tytuł artykułu</span></a> brzmi „Czy obiekt międzygwiezdny 3I/ATLAS jest technologią pozaziemską?”. Autorami są Adam Hibberd, Adam Crowl i Abraham Loeb. Według <span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Live Science</span> Loeb jest astronomem z Uniwersytetu Harvarda, „znanym z łączenia obiektów pozaziemskich z inteligentnymi istotami pozaziemskimi”.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Na tym wczesnym etapie swojej podróży przez nasz Układ Słoneczny 3I/ATLAS, niedawno odkryty międzygwiezdny intruz, wykazał różne anomalie, które zostały zidentyfikowane dzięki obserwacjom fotometrycznym i astrometrycznym” – napisało trio naukowców.</blockquote>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„W niniejszym artykule przedstawiamy, przede wszystkim w celach edukacyjnych, dodatkową analizę astrodynamiki 3I/ATLAS i stawiamy hipotezę, że obiekt ten może być zaawansowany technologicznie i potencjalnie wrogi, jak można by się spodziewać na podstawie rozwiązania paradoksu Fermiego w „ciemnym lesie”.</blockquote>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Ponadto niewielkie nachylenie orbity 3I/ATLAS względem ekliptyki oferuje pozaziemskiej inteligencji (ETI) różne korzyści, ponieważ umożliwia obiektowi stosunkowo bezkarny dostęp do naszej planety” – dodali.</blockquote>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Zaćmienie Słońca przez 3I/ATLAS w peryhelium umożliwiłoby wykonanie tajnego odwróconego manewru Obertha, optymalnej strategii o dużym ciągu dla międzygwiezdnych statków kosmicznych, aby zwolnić i pozostać przy Słońcu”.</blockquote>
<br />
Naukowcy stwierdzili: „Optymalny punkt przechwycenia Ziemi oznaczałby przybycie pod koniec listopada/na początku grudnia 2025 roku”. <a href="https://avi-loeb.medium.com/is-the-interstellar-object-3i-atlas-alien-technology-b59ccc17b2e3" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">Loeb napisał wpis na blogu</span></a> dotyczący wyników badań. „Dzisiaj wraz z genialnymi współpracownikami Adamem Hibberdem i Adamem Crowlem z <a href="https://i4is.org/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Initiative for Interstellar Studies</span></a> w Londynie w Wielkiej Brytanii napisałem fascynującą nową pracę” – napisał. „Ten nowy międzygwiezdny intruz wykazuje szereg anomalnych właściwości”.<br />
<br />
Powinniśmy jednak również szukać wskazówek dotyczących pozaziemskiego pochodzenia. Bardzo mocnym dowodem byłyby wszelkiego rodzaju fale radiowe wysyłane przez sondę jako środek komunikacji. Zakłada to, że sonda nadal działała i nie była całkowicie niesprawna. Możliwe, że szukamy również oznak <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://theconversation.com/a-strange-bright-burst-in-space-baffled-astronomers-for-more-than-a-year-now-theyve-solved-the-mystery-259893" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">wyładowań elektrostatycznych</a></span> spowodowanych przez światło słoneczne padające na sondę.<br />
<br />
Kolejną pewną wskazówką byłyby oznaki manewrów lub napędu. Aktywna sonda mogłaby próbować skorygować swój kurs lub ponownie ustawić anteny, aby wysyłać i odbierać sygnały z miejsca pochodzenia. Prawdziwym dowodem byłoby zbliżenie się do Ziemi na stabilnej orbicie. Nie chcę się chwalić, ale Ziemia jest rzeczywiście najciekawszym miejscem w Układzie Słonecznym – mamy wodę, zdrową atmosferę, silne pole magnetyczne i życie. Sonda zdolna do podejmowania decyzji prawdopodobnie zbadałaby naszą interesującą małą planetę i zebrała o niej dane.<br />
<br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/-vzafaw0t08" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Według raportu badawczego, w listopadzie 2025 roku może pojawić się potencjalnie obcy obiekt</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/nqc1p4mq" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/SDnmSHyD/Screenix-com.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenix-com.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Zespół naukowców wysunął szaloną teorię, że międzygwiezdny obiekt może być wrogą „technologią pozaziemską”, która może dotrzeć do Ziemi jesienią 2025 roku.<br />
<a href="https://nypost.com/2025/07/25/science/possibly-hostile-alien-threat-detected-in-unknown-interstellar-object-study/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">New York Post</span></a> opisał wyniki badań i napisał<a href="https://nypost.com/2025/07/25/science/possibly-hostile-alien-threat-detected-in-unknown-interstellar-object-study/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">,<span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"> że „kontrowersyjny artykuł” został opublikowany 16 lipca na serwerze preprintów</span></a><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://arxiv.org/abs/2507.12213" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">arXiv</a></span>.<br />
<br />
<span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://www.livescience.com/space/extraterrestrial-life/here-we-go-again-controversial-paper-questions-whether-interstellar-visitor-3i-atlas-is-possibly-hostile-alien-tech-in-disguise" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">Według <span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Live Science</span></a></span><span style="font-style: italic;" class="mycode_i"> artykuł jest jednak kontrowersyjny ,</span> nie został zrecenzowany przez ekspertów, a zawarte w nim twierdzenia są według „ekspertów” nonsensem. 3I/ATLAS został odkryty 1 lipca, gdy „pędził w kierunku Słońca z prędkością ponad 210 000 km/h” i według <span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Live Science</span> jest potwierdzonym „obiektem międzygwiezdnym” , jednak „wstępne obserwacje wskazują”, że jest to duża kometa „otoczona chmurą lodu, gazu i pyłu, zwaną komą”, jak podaje strona internetowa.<br />
<br />
<a href="https://arxiv.org/abs/2507.12213" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">Tytuł artykułu</span></a> brzmi „Czy obiekt międzygwiezdny 3I/ATLAS jest technologią pozaziemską?”. Autorami są Adam Hibberd, Adam Crowl i Abraham Loeb. Według <span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Live Science</span> Loeb jest astronomem z Uniwersytetu Harvarda, „znanym z łączenia obiektów pozaziemskich z inteligentnymi istotami pozaziemskimi”.<br />
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Na tym wczesnym etapie swojej podróży przez nasz Układ Słoneczny 3I/ATLAS, niedawno odkryty międzygwiezdny intruz, wykazał różne anomalie, które zostały zidentyfikowane dzięki obserwacjom fotometrycznym i astrometrycznym” – napisało trio naukowców.</blockquote>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„W niniejszym artykule przedstawiamy, przede wszystkim w celach edukacyjnych, dodatkową analizę astrodynamiki 3I/ATLAS i stawiamy hipotezę, że obiekt ten może być zaawansowany technologicznie i potencjalnie wrogi, jak można by się spodziewać na podstawie rozwiązania paradoksu Fermiego w „ciemnym lesie”.</blockquote>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Ponadto niewielkie nachylenie orbity 3I/ATLAS względem ekliptyki oferuje pozaziemskiej inteligencji (ETI) różne korzyści, ponieważ umożliwia obiektowi stosunkowo bezkarny dostęp do naszej planety” – dodali.</blockquote>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite>„Zaćmienie Słońca przez 3I/ATLAS w peryhelium umożliwiłoby wykonanie tajnego odwróconego manewru Obertha, optymalnej strategii o dużym ciągu dla międzygwiezdnych statków kosmicznych, aby zwolnić i pozostać przy Słońcu”.</blockquote>
<br />
Naukowcy stwierdzili: „Optymalny punkt przechwycenia Ziemi oznaczałby przybycie pod koniec listopada/na początku grudnia 2025 roku”. <a href="https://avi-loeb.medium.com/is-the-interstellar-object-3i-atlas-alien-technology-b59ccc17b2e3" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #e8c500;" class="mycode_color">Loeb napisał wpis na blogu</span></a> dotyczący wyników badań. „Dzisiaj wraz z genialnymi współpracownikami Adamem Hibberdem i Adamem Crowlem z <a href="https://i4is.org/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Initiative for Interstellar Studies</span></a> w Londynie w Wielkiej Brytanii napisałem fascynującą nową pracę” – napisał. „Ten nowy międzygwiezdny intruz wykazuje szereg anomalnych właściwości”.<br />
<br />
Powinniśmy jednak również szukać wskazówek dotyczących pozaziemskiego pochodzenia. Bardzo mocnym dowodem byłyby wszelkiego rodzaju fale radiowe wysyłane przez sondę jako środek komunikacji. Zakłada to, że sonda nadal działała i nie była całkowicie niesprawna. Możliwe, że szukamy również oznak <span style="color: #e8c500;" class="mycode_color"><a href="https://theconversation.com/a-strange-bright-burst-in-space-baffled-astronomers-for-more-than-a-year-now-theyve-solved-the-mystery-259893" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">wyładowań elektrostatycznych</a></span> spowodowanych przez światło słoneczne padające na sondę.<br />
<br />
Kolejną pewną wskazówką byłyby oznaki manewrów lub napędu. Aktywna sonda mogłaby próbować skorygować swój kurs lub ponownie ustawić anteny, aby wysyłać i odbierać sygnały z miejsca pochodzenia. Prawdziwym dowodem byłoby zbliżenie się do Ziemi na stabilnej orbicie. Nie chcę się chwalić, ale Ziemia jest rzeczywiście najciekawszym miejscem w Układzie Słonecznym – mamy wodę, zdrową atmosferę, silne pole magnetyczne i życie. Sonda zdolna do podejmowania decyzji prawdopodobnie zbadałaby naszą interesującą małą planetę i zebrała o niej dane.<br />
<br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/-vzafaw0t08" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Naukowcy odkrywają tajemniczy obiekt międzygwiezdny w naszym Układzie Słonecznym]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=929</link>
			<pubDate>Sun, 06 Jul 2025 09:26:56 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=929</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Naukowcy odkrywają tajemniczy obiekt międzygwiezdny w naszym Układzie Słonecznym</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/23c23XsY" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/5hsDhqnx/Screenshot-2025-07-0com.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-07-0com.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Pochodzi z konstelacji Strzelca, pędzi z prędkością 210 000 kilometrów na godzinę przez nasz Układ Słoneczny i jest obserwowany przez teleskopy na całym świecie: kometa 3I/ATLAS jest dopiero trzecim znanym obiektem z przestrzeni międzygwiezdnej. To dopiero trzeci raz, kiedy widzimy w naszym Układzie Słonecznym gościa z innej gwiazdy. 1 lipca teleskop NASA ATLAS w Chile odkrył kometę z przestrzeni międzygwiezdnej. Obecnie nosi ona oficjalną nazwę 3I/ATLAS.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Zbyt szybka dla naszego Układu Słonecznego</span><br />
<br />
Kometa nadlatuje z kierunku gwiazdozbioru Strzelca i pędzi przez kosmos z prędkością około 210 000 kilometrów na godzinę – zbyt szybko, aby pochodzić z naszego Układu Słonecznego. Jej pochodzenie: inny układ gwiezdny, prawdopodobnie z centrum Drogi Mlecznej.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Nie stanowi zagrożenia dla Ziemi</span><br />
<br />
Obecnie 3I/ATLAS znajduje się około 670 milionów kilometrów od Słońca. W połowie października zbliży się do Słońca na odległość 210 milionów kilometrów, ale pozostanie w bezpiecznej odległości od Ziemi.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Tajemnicza poświata</span><br />
<br />
Astronomowie na całym świecie intensywnie obserwują kometę. Niezwykła jest jej duża jasność. Może to wskazywać na ogon z gazu i pyłu odbijającego światło Słońca. 3I/ATLAS będzie prawdopodobnie widoczna do września. Następnie zniknie za Słońcem i pojawi się ponownie w grudniu.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Naukowcy odkrywają tajemniczy obiekt międzygwiezdny w naszym Układzie Słonecznym</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/23c23XsY" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/5hsDhqnx/Screenshot-2025-07-0com.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-07-0com.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Pochodzi z konstelacji Strzelca, pędzi z prędkością 210 000 kilometrów na godzinę przez nasz Układ Słoneczny i jest obserwowany przez teleskopy na całym świecie: kometa 3I/ATLAS jest dopiero trzecim znanym obiektem z przestrzeni międzygwiezdnej. To dopiero trzeci raz, kiedy widzimy w naszym Układzie Słonecznym gościa z innej gwiazdy. 1 lipca teleskop NASA ATLAS w Chile odkrył kometę z przestrzeni międzygwiezdnej. Obecnie nosi ona oficjalną nazwę 3I/ATLAS.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Zbyt szybka dla naszego Układu Słonecznego</span><br />
<br />
Kometa nadlatuje z kierunku gwiazdozbioru Strzelca i pędzi przez kosmos z prędkością około 210 000 kilometrów na godzinę – zbyt szybko, aby pochodzić z naszego Układu Słonecznego. Jej pochodzenie: inny układ gwiezdny, prawdopodobnie z centrum Drogi Mlecznej.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Nie stanowi zagrożenia dla Ziemi</span><br />
<br />
Obecnie 3I/ATLAS znajduje się około 670 milionów kilometrów od Słońca. W połowie października zbliży się do Słońca na odległość 210 milionów kilometrów, ale pozostanie w bezpiecznej odległości od Ziemi.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Tajemnicza poświata</span><br />
<br />
Astronomowie na całym świecie intensywnie obserwują kometę. Niezwykła jest jej duża jasność. Może to wskazywać na ogon z gazu i pyłu odbijającego światło Słońca. 3I/ATLAS będzie prawdopodobnie widoczna do września. Następnie zniknie za Słońcem i pojawi się ponownie w grudniu.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Tajemniczy obiekt kosmiczny wielokrotnie wysyła sygnały w kierunku Ziemi]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=898</link>
			<pubDate>Tue, 03 Jun 2025 11:02:33 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=898</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Tajemniczy obiekt kosmiczny wielokrotnie wysyła sygnały w kierunku Ziemi – naukowcy nie potrafią tego wyjaśnić</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/Fkhdm605" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/35TP41Mp/Screenshot-2025-06-03-at-13-02-06-2be.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-06-03-at-13-02-06-2be.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Tajemniczy obiekt w naszej galaktyce wysyła w kierunku Ziemi dziwny pulsujący sygnał. Według naukowców nie ma on żadnego odpowiednika w dotychczasowych obserwacjach i nie wykluczają oni, że może pochodzić z kosmosu.<br />
<br />
Astrofizyk NASA, dr Richard Stanton, który kierował zespołem badawczym, określił sygnał jako „dziwny” i stwierdził, że jego właściwości są sprzeczne ze wszystkimi znanymi wyjaśnieniami astrofizycznymi. „W ciągu ponad 1500 godzin obserwacji nigdy nie widzieliśmy takiego impulsu”. Stanton zauważył: Sygnał pochodzi z gwiazdy podobnej do Słońca, znajdującej się około 100 lat świetlnych od nas, w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy (Ursa Major). Początkowo został odebrany jako błysk światła, który nagle stał się jaśniejszy, osłabł, a następnie ponownie rozjaśnił się – niezwykły wzór, który natychmiast przyciągnął uwagę. Jeszcze bardziej zagadkowe było to, że puls powtórzył się dokładnie cztery sekundy później i był identyczny z pierwszym pod każdym względem.<br />
  <br />
Według ustaleń Stantona, opublikowanych w Acta Astronautica, sygnał wywołał również dziwne zjawiska w gwiazdy macierzystej, które spowodowały jej częściowe zniknięcie w ciągu zaledwie jednej dziesiątej sekundy, co jest zjawiskiem, dla którego nie ma jasnego naukowego wyjaśnienia.<br />
<br />
Warto zauważyć, że obiekt ten celowo skierował swój sygnał na Ziemię i nie wysłał go przypadkowo w przestrzeń kosmiczną, ale skierował jego transmisję na naszą planetę. Niezależnie od intencji, które za tym stały, samo to jest fascynujące. Jeszcze bardziej interesujące jest to, że NASA publicznie potwierdziła to odkrycie.<br />
<br />
Nawet jeśli oświadczenia NASA nie zawsze są całkowicie przejrzyste, może to być zapowiedź czegoś większego, być może zbliżającego się ujawnienia odkrycia sfery Dysona, a nawet potwierdzenia istnienia inteligentnego życia pozaziemskiego.<br />
<br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/_uH_mnwhaL4" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Tajemniczy obiekt kosmiczny wielokrotnie wysyła sygnały w kierunku Ziemi – naukowcy nie potrafią tego wyjaśnić</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/Fkhdm605" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/35TP41Mp/Screenshot-2025-06-03-at-13-02-06-2be.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-06-03-at-13-02-06-2be.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Tajemniczy obiekt w naszej galaktyce wysyła w kierunku Ziemi dziwny pulsujący sygnał. Według naukowców nie ma on żadnego odpowiednika w dotychczasowych obserwacjach i nie wykluczają oni, że może pochodzić z kosmosu.<br />
<br />
Astrofizyk NASA, dr Richard Stanton, który kierował zespołem badawczym, określił sygnał jako „dziwny” i stwierdził, że jego właściwości są sprzeczne ze wszystkimi znanymi wyjaśnieniami astrofizycznymi. „W ciągu ponad 1500 godzin obserwacji nigdy nie widzieliśmy takiego impulsu”. Stanton zauważył: Sygnał pochodzi z gwiazdy podobnej do Słońca, znajdującej się około 100 lat świetlnych od nas, w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy (Ursa Major). Początkowo został odebrany jako błysk światła, który nagle stał się jaśniejszy, osłabł, a następnie ponownie rozjaśnił się – niezwykły wzór, który natychmiast przyciągnął uwagę. Jeszcze bardziej zagadkowe było to, że puls powtórzył się dokładnie cztery sekundy później i był identyczny z pierwszym pod każdym względem.<br />
  <br />
Według ustaleń Stantona, opublikowanych w Acta Astronautica, sygnał wywołał również dziwne zjawiska w gwiazdy macierzystej, które spowodowały jej częściowe zniknięcie w ciągu zaledwie jednej dziesiątej sekundy, co jest zjawiskiem, dla którego nie ma jasnego naukowego wyjaśnienia.<br />
<br />
Warto zauważyć, że obiekt ten celowo skierował swój sygnał na Ziemię i nie wysłał go przypadkowo w przestrzeń kosmiczną, ale skierował jego transmisję na naszą planetę. Niezależnie od intencji, które za tym stały, samo to jest fascynujące. Jeszcze bardziej interesujące jest to, że NASA publicznie potwierdziła to odkrycie.<br />
<br />
Nawet jeśli oświadczenia NASA nie zawsze są całkowicie przejrzyste, może to być zapowiedź czegoś większego, być może zbliżającego się ujawnienia odkrycia sfery Dysona, a nawet potwierdzenia istnienia inteligentnego życia pozaziemskiego.<br />
<br />
<br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/_uH_mnwhaL4" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Tajemniczy gość z 1985 roku: co widzieli radzieccy astronomowie]]></title>
			<link>https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=895</link>
			<pubDate>Sat, 31 May 2025 11:42:27 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://strefa44.com.pl/member.php?action=profile&uid=1">Amon</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://strefa44.com.pl/showthread.php?tid=895</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Tajemniczy gość z 1985 roku: co widzieli radzieccy astronomowie – i dlaczego nadal tego nie rozumiemy</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/B5RNSQtW" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/xtQHRBD9/Screenshot-2025-05-derstand-It.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-05-derstand-It.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
7 sierpnia 1985 roku grupa radzieckich astronomów dokonała odkrycia, które przez dziesięciolecia wprawiało w zakłopotanie światową społeczność naukową. Patrząc w bezkresną przestrzeń kosmiczną przez swoje potężne instrumenty, zarejestrowali niezwykłe zjawisko – coś zupełnie nieoczekiwanego, nieznanego i głęboko niepokojącego. To, co zaobserwowali, nie było tylko rzadkim zjawiskiem kosmicznym. Było to pojawienie się tajemniczego obiektu zmierzającego w kierunku Układu Słonecznego z niewyobrażalną prędkością.<br />
<br />
Początkowo naukowcy sądzili, że mogą być świadkami pojawienia się ogromnej komety na nietypowej trajektorii. Był jednak problem – obiekt ten poruszał się z prędkością przekraczającą połowę prędkości światła. To prawie 150 000 kilometrów na sekundę, czyli około 93 000 mil na sekundę. Aby lepiej to zobrazować, jest to ponad 1000 razy szybciej niż średnia prędkość komet, jakie kiedykolwiek zaobserwowano.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Kiedy znane prawa fizyki nie wystarczają</span><br />
<br />
Komety są z pewnością szybkie, ale nic we znanym wszechświecie – a zwłaszcza nic naturalnego – nie porusza się tak szybko. Astrofizycy w całym ZSRR, a później na całym świecie, rzucili się do obliczeń. Wszystkie wskazywały na jeden nieunikniony wniosek: żadne naturalne ciało, bez względu na gęstość i wiek, nie powinno być w stanie osiągnąć takiej prędkości bez sztucznego napędu. Konsekwencje były oszałamiające. Jeśli nie było to zjawisko naturalne, to czy mogło być czymś sztucznym? Czy mogliśmy mieć do czynienia z formą międzygwiezdnego statku kosmicznego, wykorzystującego technologię daleko wykraczającą poza ludzkie pojmowanie – czymś rodem z science fiction, co teraz wydawało się zderzać z naszą rzeczywistością?<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Wybuch energii, który wymykał się wszelkim wyjaśnieniom</span><br />
<br />
W listopadzie 1985 r. tajemnica pogłębiła się. Astronomowie wykryli bezprecedensowy wybuch energii emanujący z okolic obiektu. Nie było to tylko niewielkie uwolnienie energii – był to potężny impuls, silniejszy niż ten emitowany zazwyczaj przez gwiazdy neutronowe, które należą do najbardziej energetycznych obiektów niebieskich.<br />
<br />
<a href="https://ibb.co/tMhgJh8T" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/C5tgHth3/Screenshot-2025-05-stand-It.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-05-stand-It.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Ten wybuch energii pozostaje do dziś niewyjaśniony. Znacznie przekroczył on energię, jaką mogłyby wygenerować wszystkie znane obiekty niebieskie w naszym sąsiedztwie galaktycznym. Co bardziej niepokojące, sugerował on, że zbliżający się obiekt emitował energię, co oznaczało, że zachodzą w nim procesy wewnętrzne, a nawet działają mechanizmy sztuczne. Gdyby obiekt zbliżył się do Ziemi lub zderzył się z jakimkolwiek ciałem planetarnym, skutki zniszczenia mogłyby być katastrofalne. Na szczęście utrzymał on daleki kurs i nigdy nie wszedł do wewnętrznego Układu Słonecznego.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Teorie: od nauki do granic spekulacji</span><br />
<br />
Amerykańscy astronomowie, po przeanalizowaniu danych, zgodzili się co do jednego – obiekt ten nie mógł być zjawiskiem naturalnym. Ciała niebieskie znane z emitowania tak wysokich poziomów energii – supermasywne czarne dziury, gwiazdy neutronowe i kwazary – nie znajdują się w pobliżu Układu Słonecznego. <br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Czym więc była ta jednostka?</span><br />
<br />
W obliczu narastającej tajemnicy japoński astronom Takuda Mino wysunął radykalną teorię: istnienie <span style="font-style: italic;" class="mycode_i">komet neutronowych</span>. Według Mino, chociaż układy słoneczne zazwyczaj działają według ustalonego modelu – jedna gwiazda otoczona orbitującymi planetami – mogą istnieć rzadkie wyjątki, w których ten kosmiczny porządek ulega załamaniu. W takich przypadkach nawet gwiazdy neutronowe, jedne z najgęstszych i najbardziej gwałtownych obiektów we wszechświecie, mogą wyrwać się ze swoich orbit i chaotycznie wędrować po przestrzeni kosmicznej.<br />
<br />
To jednak prowadziło do kolejnego niepokojącego pytania. Nawet jeśli gwiazda neutronowa lub hybryda podobna do komety w jakiś sposób się uwolniła, jaka siła mogła nadać jej tak ekstremalną prędkość? Nawet hipotetyczne zderzenia gwiazd neutronowych lub interakcje z czarnymi dziurami nie dostarczyłyby wystarczającej energii, aby obiekt mógł utrzymać prędkość równą połowie prędkości światła. A nawet gdyby w jakiś sposób przyspieszył, opór kosmiczny i oddziaływania grawitacyjne spowolniłyby go na ogromnych odległościach. Jednak obiekt ten nie zwalniał. W rzeczywistości po wybuchu energii w listopadzie 1985 roku wydawało się, że całkowicie zmienił trajektorię – jakby dostosowywał kurs.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Czy był sterowany?</span><br />
<br />
Ta zmiana kierunku skłoniła niektórych badaczy do zadania prowokacyjnego pytania: czy obiekt był samosterujący?<br />
<br />
Czy to możliwe, że to, czego byliśmy świadkami, nie było wcale zbłąkanym ciałem niebieskim, ale raczej konstrukcją stworzoną przez inteligentną istotę – sondą międzygwiezdną, a nawet statkiem kosmicznym zaawansowanej cywilizacji? Chociaż główny nurt nauki wahał się przed tak daleko idącymi wnioskami, zachowanie obiektu – jego prędkość, uwalniana energia i manewrowość – nie pasowało do żadnego z wyjaśnień opartych na aktualnej wiedzy astrofizycznej.<br />
<br />
Na razie nie mamy żadnych dowodów poza danymi obserwacyjnymi. Ale możliwość ta nadal istnieje. I nadal nawiedza astronomów, którzy pamiętają pierwotne wydarzenie.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Granice naszej wiedzy</span><br />
<br />
Astronomia, pomimo ogromnego postępu w ostatnim stuleciu, nadal jest nauką młodą. Większość naszej szczegółowej wiedzy o kosmosie powstała w ciągu ostatnich 50–100 lat. To mniej niż mgnienie oka w skali kosmicznej. Wiele zjawisk astronomicznych trwa miliony, a nawet miliardy lat. Wydarzenia takie jak to z 1985 roku mogą być tak rzadkie, że ludzkość jest ich świadkiem tylko raz na tysiąc pokoleń.<br />
<br />
To, co postrzegamy jako odkrycia – egzoplanety, odległe galaktyki, supernowe – to często tylko wzorce promieniowania uchwycone przez czułe instrumenty. Interpretujemy te dane za pomocą modeli opartych na ograniczonym doświadczeniu. W rzeczywistości wciąż zaglądamy przez dziurkę od klucza do wszechświata, który jest znacznie bardziej złożony, niż jesteśmy w stanie pojąć. Pomimo zaawansowanych teleskopów, sieci radiowych i sond kosmicznych, pozostajemy odkrywcami uzbrojonymi w prymitywne narzędzia, mapujący ocean kosmicznych tajemnic, dysponując jedynie intuicją i światłem.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Kosmiczna zagadka, która nie ma końca</span><br />
<br />
Zjawisko z 7 sierpnia 1985 roku pozostaje jednym z najbardziej enigmatycznych wydarzeń we współczesnej astronomii. Podważa nasze rozumienie fizyki, rozszerza granice teoretycznej astrofizyki i skłania nas do wyobrażenia sobie, że być może nie jesteśmy sami we wszechświecie. Czy było to naturalne zjawisko przekraczające nasze pojmowanie, czy też przebłysk technologicznych możliwości innej cywilizacji? Czy była to relikwia starożytnego kosmosu, czy zwiadowca z odległych gwiazd?<br />
<br />
Jedno jest pewne: kosmos nie zdradził jeszcze wszystkich swoich tajemnic. Gdzieś poza naszym Układem Słonecznym tajemnica tego obiektu może nadal się rozwijać – cicho, niewidocznie i poza naszym zasięgiem.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #17b529;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-large;" class="mycode_size">Tajemniczy gość z 1985 roku: co widzieli radzieccy astronomowie – i dlaczego nadal tego nie rozumiemy</span></span></span><br />
<br />
<a href="https://ibb.co/B5RNSQtW" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/xtQHRBD9/Screenshot-2025-05-derstand-It.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-05-derstand-It.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
7 sierpnia 1985 roku grupa radzieckich astronomów dokonała odkrycia, które przez dziesięciolecia wprawiało w zakłopotanie światową społeczność naukową. Patrząc w bezkresną przestrzeń kosmiczną przez swoje potężne instrumenty, zarejestrowali niezwykłe zjawisko – coś zupełnie nieoczekiwanego, nieznanego i głęboko niepokojącego. To, co zaobserwowali, nie było tylko rzadkim zjawiskiem kosmicznym. Było to pojawienie się tajemniczego obiektu zmierzającego w kierunku Układu Słonecznego z niewyobrażalną prędkością.<br />
<br />
Początkowo naukowcy sądzili, że mogą być świadkami pojawienia się ogromnej komety na nietypowej trajektorii. Był jednak problem – obiekt ten poruszał się z prędkością przekraczającą połowę prędkości światła. To prawie 150 000 kilometrów na sekundę, czyli około 93 000 mil na sekundę. Aby lepiej to zobrazować, jest to ponad 1000 razy szybciej niż średnia prędkość komet, jakie kiedykolwiek zaobserwowano.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Kiedy znane prawa fizyki nie wystarczają</span><br />
<br />
Komety są z pewnością szybkie, ale nic we znanym wszechświecie – a zwłaszcza nic naturalnego – nie porusza się tak szybko. Astrofizycy w całym ZSRR, a później na całym świecie, rzucili się do obliczeń. Wszystkie wskazywały na jeden nieunikniony wniosek: żadne naturalne ciało, bez względu na gęstość i wiek, nie powinno być w stanie osiągnąć takiej prędkości bez sztucznego napędu. Konsekwencje były oszałamiające. Jeśli nie było to zjawisko naturalne, to czy mogło być czymś sztucznym? Czy mogliśmy mieć do czynienia z formą międzygwiezdnego statku kosmicznego, wykorzystującego technologię daleko wykraczającą poza ludzkie pojmowanie – czymś rodem z science fiction, co teraz wydawało się zderzać z naszą rzeczywistością?<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Wybuch energii, który wymykał się wszelkim wyjaśnieniom</span><br />
<br />
W listopadzie 1985 r. tajemnica pogłębiła się. Astronomowie wykryli bezprecedensowy wybuch energii emanujący z okolic obiektu. Nie było to tylko niewielkie uwolnienie energii – był to potężny impuls, silniejszy niż ten emitowany zazwyczaj przez gwiazdy neutronowe, które należą do najbardziej energetycznych obiektów niebieskich.<br />
<br />
<a href="https://ibb.co/tMhgJh8T" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://i.ibb.co/C5tgHth3/Screenshot-2025-05-stand-It.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Screenshot-2025-05-stand-It.png]" class="mycode_img" /></a><br />
<br />
Ten wybuch energii pozostaje do dziś niewyjaśniony. Znacznie przekroczył on energię, jaką mogłyby wygenerować wszystkie znane obiekty niebieskie w naszym sąsiedztwie galaktycznym. Co bardziej niepokojące, sugerował on, że zbliżający się obiekt emitował energię, co oznaczało, że zachodzą w nim procesy wewnętrzne, a nawet działają mechanizmy sztuczne. Gdyby obiekt zbliżył się do Ziemi lub zderzył się z jakimkolwiek ciałem planetarnym, skutki zniszczenia mogłyby być katastrofalne. Na szczęście utrzymał on daleki kurs i nigdy nie wszedł do wewnętrznego Układu Słonecznego.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Teorie: od nauki do granic spekulacji</span><br />
<br />
Amerykańscy astronomowie, po przeanalizowaniu danych, zgodzili się co do jednego – obiekt ten nie mógł być zjawiskiem naturalnym. Ciała niebieskie znane z emitowania tak wysokich poziomów energii – supermasywne czarne dziury, gwiazdy neutronowe i kwazary – nie znajdują się w pobliżu Układu Słonecznego. <br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Czym więc była ta jednostka?</span><br />
<br />
W obliczu narastającej tajemnicy japoński astronom Takuda Mino wysunął radykalną teorię: istnienie <span style="font-style: italic;" class="mycode_i">komet neutronowych</span>. Według Mino, chociaż układy słoneczne zazwyczaj działają według ustalonego modelu – jedna gwiazda otoczona orbitującymi planetami – mogą istnieć rzadkie wyjątki, w których ten kosmiczny porządek ulega załamaniu. W takich przypadkach nawet gwiazdy neutronowe, jedne z najgęstszych i najbardziej gwałtownych obiektów we wszechświecie, mogą wyrwać się ze swoich orbit i chaotycznie wędrować po przestrzeni kosmicznej.<br />
<br />
To jednak prowadziło do kolejnego niepokojącego pytania. Nawet jeśli gwiazda neutronowa lub hybryda podobna do komety w jakiś sposób się uwolniła, jaka siła mogła nadać jej tak ekstremalną prędkość? Nawet hipotetyczne zderzenia gwiazd neutronowych lub interakcje z czarnymi dziurami nie dostarczyłyby wystarczającej energii, aby obiekt mógł utrzymać prędkość równą połowie prędkości światła. A nawet gdyby w jakiś sposób przyspieszył, opór kosmiczny i oddziaływania grawitacyjne spowolniłyby go na ogromnych odległościach. Jednak obiekt ten nie zwalniał. W rzeczywistości po wybuchu energii w listopadzie 1985 roku wydawało się, że całkowicie zmienił trajektorię – jakby dostosowywał kurs.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Czy był sterowany?</span><br />
<br />
Ta zmiana kierunku skłoniła niektórych badaczy do zadania prowokacyjnego pytania: czy obiekt był samosterujący?<br />
<br />
Czy to możliwe, że to, czego byliśmy świadkami, nie było wcale zbłąkanym ciałem niebieskim, ale raczej konstrukcją stworzoną przez inteligentną istotę – sondą międzygwiezdną, a nawet statkiem kosmicznym zaawansowanej cywilizacji? Chociaż główny nurt nauki wahał się przed tak daleko idącymi wnioskami, zachowanie obiektu – jego prędkość, uwalniana energia i manewrowość – nie pasowało do żadnego z wyjaśnień opartych na aktualnej wiedzy astrofizycznej.<br />
<br />
Na razie nie mamy żadnych dowodów poza danymi obserwacyjnymi. Ale możliwość ta nadal istnieje. I nadal nawiedza astronomów, którzy pamiętają pierwotne wydarzenie.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Granice naszej wiedzy</span><br />
<br />
Astronomia, pomimo ogromnego postępu w ostatnim stuleciu, nadal jest nauką młodą. Większość naszej szczegółowej wiedzy o kosmosie powstała w ciągu ostatnich 50–100 lat. To mniej niż mgnienie oka w skali kosmicznej. Wiele zjawisk astronomicznych trwa miliony, a nawet miliardy lat. Wydarzenia takie jak to z 1985 roku mogą być tak rzadkie, że ludzkość jest ich świadkiem tylko raz na tysiąc pokoleń.<br />
<br />
To, co postrzegamy jako odkrycia – egzoplanety, odległe galaktyki, supernowe – to często tylko wzorce promieniowania uchwycone przez czułe instrumenty. Interpretujemy te dane za pomocą modeli opartych na ograniczonym doświadczeniu. W rzeczywistości wciąż zaglądamy przez dziurkę od klucza do wszechświata, który jest znacznie bardziej złożony, niż jesteśmy w stanie pojąć. Pomimo zaawansowanych teleskopów, sieci radiowych i sond kosmicznych, pozostajemy odkrywcami uzbrojonymi w prymitywne narzędzia, mapujący ocean kosmicznych tajemnic, dysponując jedynie intuicją i światłem.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Kosmiczna zagadka, która nie ma końca</span><br />
<br />
Zjawisko z 7 sierpnia 1985 roku pozostaje jednym z najbardziej enigmatycznych wydarzeń we współczesnej astronomii. Podważa nasze rozumienie fizyki, rozszerza granice teoretycznej astrofizyki i skłania nas do wyobrażenia sobie, że być może nie jesteśmy sami we wszechświecie. Czy było to naturalne zjawisko przekraczające nasze pojmowanie, czy też przebłysk technologicznych możliwości innej cywilizacji? Czy była to relikwia starożytnego kosmosu, czy zwiadowca z odległych gwiazd?<br />
<br />
Jedno jest pewne: kosmos nie zdradził jeszcze wszystkich swoich tajemnic. Gdzieś poza naszym Układem Słonecznym tajemnica tego obiektu może nadal się rozwijać – cicho, niewidocznie i poza naszym zasięgiem.<br />
<hr class="mycode_hr" />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Amon</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.pl</a></span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.strefa44.com.pl" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.strefa44.com.pl</a></span>]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>